
冈波巴大师教言集GM6ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། ཚོགས་ཆོས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བཞུགས་སོ།
1-6-1a
༼ཆ༽
༄༅། །ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། ཚོགས་ཆོས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བཞུགས་སོ།
༄། །བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་བོགས་གང་ཆེ།
།། ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། ཚོགས་ཆོས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་བཞུགས་སོ།།
1-6-1b
༄༅། །ཨོཾ་སྭ་སྟི། ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །རྣམ་དག་འགྱུར་མེད་འདུས་མ་བྱས། །ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་སྟོན་མཛད་པའི། །བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདུད། །རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་བོགས་གང་ཆེ། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་བོགས་ཆེ་གསུང་། དགེ་ཤེས་ཡོན་བདག་གིས། དགེ་བཤེས་པོ་ཏོ་བ་ལ། བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལ་བོགས་གང་ཆེ་ཞུས་པས། མདུན་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རང་གི་མཐོང་བར་མངོན་སུམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས། དེ་དག་ལ་ལྷའི་ལོངས་སྤྱོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའམ། ལྷ་ཡི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་དཔག་མེད་ཀྱིས་མཆོད་པ་བས། རང་གི་བླ་མའི་བ་སྤུའི་བུག་པ་གཅིག་ལ་མཆོད་པ་ཕུལ་བ་
1-6-2a
བསོད་ནམས་ཆེ་གསུང་སྐད། དེས་ན་ཁོ་བོས་བླ་མ་མི་ལ་ལ་ཞུས་པས། འདི་སྐད་གསུང་། གདན་བཞི་ལས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་བས། །བླ་མའི་བ་སྤུ་ཁུང་ཅིག་མཆོད། །དེ་ནི་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་འཕགས་གསུང་། དེ་བས་ཆེ་བ་བདོག་གམ་ཞུས་པས། ཡོད་དེ་བླ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་གདམས་པ་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་བསོད་ནམས་ཆེ་གསུང་། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བའི་ཕྱིར་མ་འབྲང་ཉམས་སུ་ལེན་གྱི་ཕྱིར་འབྲོངས། སྟོང་པ་ལ་ནོར་ས་ཡོད་གསུང་། དེ་ཡང་བཞི་སྟེ། སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བ་དང་། གཉེན་པོར་ཤོར་བ་དང་། ལམ་དུ་ཤོར་བ་དང་། ཤེས་བྱའི་བཤིས་ལ་ཤོར་བའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས་འཇོག་པ་ནི་རྒྱས་འདེབས་སུ་ཤོར་བའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ། དེ་ཉིད་སྟོང་པར་བྱས་ནས་འཇོག་པ་ནི་གཉེན་པོར་ཤོར་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་བློ་འཇོག་པ་ནི་ལམ་དུ་ཤོར་བའོ། །ཡེ་དག་ཡེ་བྱང་ཡེ་སངས་ཡེ་གྲོལ་བཞི་ལས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཡང་མེད་ཅིང་བསྒོམ་པ་ཡང་མེད་ཟེར་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱལ་གྱིས་སོང་བ་དེ་ནི། ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར་བའོ། །དེ་རྣམས་ལམ་རྣལ་མ་མ་ཡིན། འོན་ཀྱང་ཞེན་པ་འབྲལ་བ་ལ་ཕན་པས་རུང་གསུང་། འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རྣལ་མ་གང་ཡིན་ཟེར་ན། བླ་མ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ཅན་གཅིག་གིས་ལམ་སྣ་ཁྲིད་ཅིང་། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་
1-6-2b
ཁྱབ་པས་དེ་སངས་རྒྱས་ལ་གསལ་བར་སྣང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཐབས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཉམས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་དུས་ན་རྟོག་པ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། ཉོན་མོངས་པ་ཡང་ངང་གིས་འགགས། ཡེ་ཤེས་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར། ལྟ་བ་རང་ཤུགས་ཀྱིས་རྟོགས། ཐ་སྙད་གང་དུ་ཡང་མི་འདོགས། སེམས་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡང་དག་བརྗོད་དུ་མི་བཏུབ། དཔེར་ན་གཞོན་ནུ་མ་ཡིས་བདེ་བ་མྱོང་བའམ། ལྐུག་པའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ།

冈波巴大师教言集GM6
法王达波拉杰语录 圆满功德集会法
1-6-1a
(Cha)
法王达波拉杰语录 圆满功德集会法
什么是积累福德最有效的方法？
法王达波拉杰语录 圆满功德集会法
1-6-1b
嗡 萨瓦斯提！向功德圆满自然成就、清净不变、无为法性、显明法性的尊贵上师顶礼。
尊者达波仁波切说道："积累福德最有效的是什么？供养上师是最有效的。"一位施主向格西波托巴请教："积累福德最有效的方法是什么？"格西回答说："比起在自己面前的虚空中观想无量诸佛菩萨，并向他们供养无量天界受用或无量天界珍宝聚，向自己上师身上一个毛孔供养所获福德更大。"
1-6-2a
因此，我向上师密勒请问，上师这样回答："据《四座法》中说：'比起供养三世诸佛，供养上师一个毛孔，其福德尤为殊胜。'"我问道："有比这更大的福德吗？"上师回答："有，按照上师加持的教法如实修行，福德更大。"
上师密勒说："不要为了见解而追随，要为了实修而追随。在空性方面有出错的地方。"这有四种，即：空性变成了遮盖，变成了对治，变成了道路，变成了知识本性。
对于意识所缘的所有法，如所取能取等，将其作为空性而安住，这是空性变成遮盖。当贪欲等烦恼生起时，将其视为空性而安住，这是空性变成对治。将一切法视为什么都不是、无有根本而将心安住于此，这是空性变成道路。所谓本来清净、本来觉悟、本来成佛、本来解脱四者，既无可修也无修行，而随意住于空性中，这是空性变成知识本性。这些都不是正确的道路，然而因为它们有助于断除执著，所以可以使用。
1-6-2b
那么，什么是正确的空性呢？由一位具有法眼的真正上师引导道路，本然的觉知遍及一切，在佛陀那里清晰显现。对瑜伽士来说，通过无量方便自然生起心性的体验。那时，分别念自然息灭，烦恼自然停止，智慧自然显现，见解自然证悟，不立任何名相，心中所体验的实相不可言说，如同少女体验快乐或哑巴的梦境一般。


 །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས་པས་ན། དེས་ན་བླ་མ་དམ་པ་ལ་བསྟེན་པ་གཅེས། དེ་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན། དོན་ལ་དཔེས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་དེ་རྟེན་གང་ལ་ཡང་མ་བཅས། གོ་གར་ཡང་མ་འགགས། ཕྱོགས་གར་ཡང་མ་ལྷུང་། ཕུགས་གར་ཡང་མ་གཏད། དཔེ་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད། བརྗོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས། བཅས་བཅོས་མི་བྱ་བར་རང་གར་ཞོག་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གི་གཉེན་པོར། ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་བྱ་བ་ཇི་སྐད་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྒོ་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཡིན། འོ་ན་དེ་བཤད་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ན། སེམས་ཅན་གྱིས་གོ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད། གང་བཤད་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་རྣམས་རྟོག་བཤད། རྣམ་རྟོག་མ་རྟོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་ལོགས་ན་བཤད་པ་མེད། རྣམ་རྟོག་ཅི་ལྟར་བཤད་ན། འདུས་པ་ལས་ཕུང་པོར་བཏགས། རང་བཞིན་ལ་ཁམས་སུ་བཏགས། ནུས་པ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཏགས། དེ་ལྟར་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད། དབང་པོ་དྲུག །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བཅུ་གཉིས། འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་དང་།
1-6-3a
དེ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གསུངས། གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བདེན་ནམ་ཞེ་ན་མི་བདེན། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཡིན། བདེན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བདེན་པ་ཡིན། སེམས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཆོས་ཉིད་མངོན་དུ་གྲུབ། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་སྟེ་རྒྱུ་ཅི་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན། རྒྱུ་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བསགས་ནས། སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་སུ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་འབྲས་བུ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་། དེ་གང་ཡིན་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཡིན། གཟུགས་སྐུ་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་སྟེ། སེམས་ཅན་བསོད་ནམས་བསགས་པས་སྣང་བ་དག །སྣང་བ་དག་པས་གཟུགས་སྐུ་མཐོང་གིས་བསོད་ནམས་མ་བསགས་པས་མི་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་བ་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ཡིན་ན། ཡོན་ཏན་བྱིན་རླབས་མི་དགོས་པར་ཐལ་ཟེར་ན་འདོད་ཐོགས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཀྱང་མི་འདོད་དེ། སངས་རྒྱས་རང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་བརླབས་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་སྣང་བ་མ་དག་པས་མཐོང་དགོས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་ཡིན། ཇི་ལྟར་ཡིན་ན་རང་གིས་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས། སྲིད་པ་ཐ་མའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པས་མཐོང་བ་ཡིན། མ་བཏབ་པས་མི་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནམ་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེས་ན། བདེན་པ་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། སེམས་ཅན་སྣང་བ་དག་པ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་། སྣང་བ་མ་དག་པ་ལ་འཁོར་བར་མཐོང་། འོ་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་པོ་དེ་དོན་དམ་ཡིན་ནམ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ་ཅི་འི་ཕྱིར་ཞེས་ན། དོན་དམ་པ་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཡིན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འགྱུར་བས་ཀུན་
1-6-3b
རྫོབ་ཡིན། ཆོས་སྐུ་སྟོང་པ་ལ་སྐུར་འབོད་པ་ཅི་སྟེ་ཞེས་ན་སྤྱིར་མཚན་མར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སྐུ་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐུར་གྱུར་པས་ན་སྐུ་ཞེས་བྱའོ།

虽然这些教法存在于一切众生心中，但因不能识知，所以亲近殊胜上师至关重要。这仅是通过譬喻来表示，实际上即使用譬喻也无法完全表达。为什么呢？因为本然的觉知不依赖任何基础，不被任何处所阻碍，不落入任何方向，不指向任何深处，无法用任何譬喻表示，任何言辞都无法完全表达。应当不加造作，任其自然而住。
尊者达波仁波切又说："圆满正等觉佛陀为对治八万四千烦恼，宣说八万四千法门是什么意思？众生的烦恼不可思议，佛陀的法门也不可思议。那么，解释这些有什么必要呢？是为了让众生理解而解说的。解说什么？解说众生的蕴体和分别念。未了悟分别念的佛陀并没有在另外处所宣说教法。如何解说分别念呢？将聚集称为蕴，将自性称为界，将功能称为处。如是界和处、六根、十二缘起、有为法和无为法等等，
1-6-3a
如是宣说了不可思议之多的教法。所宣说的这一切是否真实？不真实，如梦如幻如化如影像。真实是指心的实质非无的意义，俱生智慧才是真实。当了悟心性时，法性得以实现，由此生起两种色身。这源于何因？积累无量因缘福德，在最后有菩萨阶段，为众生利益发愿，因此显现两种色身的果报。这是什么？是众生的清净显现。色身并非从外部生起，而是众生积累福德使显现清净，显现清净故见到色身；未积福德者则不见。
如果色身不是外部生起而是众生的清净显现，那么是否不需要功德加持呢？是的，我接受这个推论。也不需要佛陀加持，因为自己就是佛陀。如果两种色身是佛陀的加持，那么显现未清净的众生也应该能见到，为什么呢？因为这是佛陀的功德。实际上是因为自己积累福德，加上最后有菩萨的发愿而得以见到，未发愿则不能见到。
那么，这两种色身是属于涅槃还是轮回呢？对于见到真谛的菩萨和显现清净的众生来说，显现为涅槃；对于显现不清净者，则显现为轮回。那么，两种色身是胜义谛还是世俗谛呢？是世俗谛。为什么？因为胜义谛是不变的，而两种色身是变化的，所以属于
1-6-3b
世俗谛。为何将空性法身称为"身"呢？一般来说，一切有相都是色身，两种色身因为是特殊业力所成的身，所以称为"身"。


 །ས་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། སྐད་གཅིག་མ་གཅིག་ལ་སེམས་ཅན་རྒྱའི་དོན་བྱེད་ནུས། སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ལ་ཆོས་ཉན། སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད་ནུས། ཞིང་ཁམས་བརྒྱ་གཡོ་ནུས། ས་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ལོག་པོ་བས་ཆེ། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྒྱུད་དག་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱས་པ་མེད། ས་བཅུ་མན་ཆོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ལོག་པོའི་ནུས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་གཅིག་གི་ནུས་པའང་མེད། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཅི་ཙམ་ཡོད་ཅེས་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། སེམས་ཅན་གཅིག་གིས་ཚེ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཐ་མ་ད་ལྟ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལུས་ཅི་ཙམ་བླངས་པའམ། ལས་དགེ་སྡིག་ཅི་གསགས་པ་མཁྱེན་པ་བཞིན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ལས་ཅི་བསགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མཁྱེན། སེམས་ཅན་རྒྱུད་དག་པ་རེ་རེའི་མདུན་དུ་སྤྲུལ་པ་རེ་རེ་སྤྲུལ་ནུས། སྟོང་གསུམ་ཉུང་འབྲུ་གཅིག་ཏུ་བཅུག་པས་སྟོང་གསུམ་ཆུང་དུ་མ་སོང་། ཉུང་འབྲུ་ཆེར་མ་སོང་བར་མཁྱེན། དེ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་རྟོགས་པ་མི་མངའ་བ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་ཅི་སྟེ་ཞེས་ན། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་དག་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྣང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བྱས་པ་མེད་དོ། །སྣང་བ་ལ་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་སྣང་བ་ནི། བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཅེས་བྱ་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ངེས་པའོ། །བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དང་མི་རྟོག་པར་སྣང་ཡང་། དེ་ཉིད་སེམས་སུ་མ་ཤེས་ན་མ་ངེས་པའོ། །དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ། གསལ་བ་ལ་མཆོག་འཛིན་བྱས་པས་གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེ། བདེ་བ་ལ་
1-6-4a
མཆོག་འཛིན་བྱས་པས་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེ། མི་རྟོག་པ་ལ་མཆོག་འཛིན་བྱས་པས་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེ། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་གཞི་དེ་ལ་བྱས་ན་མཚན་མ་ཡིན་པས་ཉམས་མྱོང་ཡིན་ཡང་མཆོག་འཛིན་དུ་མི་བལྟ་བར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞི་དེ་ལ་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱོང་བ་ནི། དེ་ལ་མ་ཞེན་པར་འདོད་ཁམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡར་བླངས་ནས། རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་རིག་པར་འཁྱེར། རིག་པ་སེམས་སུ་འཁྱེར་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྩལ་སྦྱང་བའོ།

第一地的一切菩萨都已证悟能取所取二者无二，在一刹那间能利益百众生，聆听百佛法，能显现百化身，能震动百刹土。第二地以上更为广大。由于往昔愿力，对一切清净相续的众生显现如是，并非菩萨所作。十地以下的一切菩萨的广大能力，甚至不及佛陀一毛孔的能力。那么，佛陀具有怎样的能力呢？不可思议。就如同知道一个众生从无始以来直到现在所受的一切身体，或者所积累的一切善恶业一样，佛陀在一刹那间了知一切众生所积累的业。在每一个清净相续众生面前，能各自显现一个化身。能将三千大千世界放入一粒芥子中，而三千大千世界不变小，芥子也不变大。如是等等，不可思议。
为何诸佛虽无分别却能如是显现？是由于往昔愿力的缘故，在清净相续的众生前如是显现，而佛陀并未有所作为。关于显现的确定和不确定：乐、明与无分别是心的本性，称为显现；了知心性本体相续不断的觉知是确定。虽然显现为乐、明与无分别，但如果不知其为心性，则为不确定。这就是世间究竟见解：执著明为最胜则生于色界，执著乐为最胜则生于
1-6-4a
欲界，执著无分别为最胜则生于无色界。声闻依此基础，认为其为有相，虽是体验，但不视为最胜执著，而是承认为空性。菩萨依此基础修习禅定之力，不执著于此，而是提升欲界的分别念，将分别念转为觉知，将觉知转为心性，这是修习禅定之力。


།
༄། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ།
རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་རྗེའི་མཁན་པོ་མར་ཡུལ་བློ་ལྡན་ལ་ཞུས་པས། དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཅིག་ཡིན་གསུང་། གང་ལ་དགོངས་ན། ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་བདུན་པ་ཡིན་པ། ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བ། སྨན་བཅུད་ལེན་གྲུབ་པ་ཅིག་ཡིན་གསུང་སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་བདུན་པས་མཁའ་སྤྱོད་དུ་འགྲོ་ནུས། ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད། བཅུད་ལེན་གྲུབ་པས་ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ་པ་གཅིག་ཡིན་གསུང་། གཉུག་རུམ་པ་ལ་ཞུས་པས། ཁོང་གི་ཞལ་ནས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་གིས་མ་གོས་པ་དང་། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་པ་ཅིག་དགོས་གསུང་། བླ་མ་མི་ལ་ལ་ཞུས་པས་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཅིག་དང་། སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཅིག་ཕྲད་ནས། རྩོལ་སྒྲུབ་འབད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབས་ན། རབ་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱ། འབྲིང་བར་དོར་སངས་རྒྱ། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱ། དེ་ལ་སངས་མ་རྒྱས་ན་ཅི་ཀྱང་དམྱལ་བར་སྐོར་གཅིག་འགྲོ་དགོས་གསུང་། བླ་མ་ལྕགས་རི་བ་ལ་ཇོ་བོ་ཇི་ལྟར་བཞེད་ཞུས་པས་ཇོ་བོ་ཡང་ཐོབ་པར་བཞེད་པ་ཡིན་གསུང་། གསང་སྔགས་པ་ནི་གྲོད་པ་ཁ་བསྡུས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། ཚོགས་ལམ་ནས་ས་དང་པོར་བསྡུས་པ་ཡིན་སྐད། དེ་ཉིད་བཀྲོལ་ན་དངོས་གྲུབ་གནས་པའི་དོན། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་ཐབས། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་ཡན་
1-6-4b
ལག་དང་ལྡན་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མཁའ་འགྲོ་མའི་དམོད་སྔགས་ལྟ་བུ། ལྟ་བའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན། དོན་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སེམས་ཡིན། སྒོམ་པའི་དཔེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། སྤྱོད་པའི་དཔེ་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཀའ་རྟགས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོད་པས་དེ་བསྐུར་ན་ཇག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་འཇིགས་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱིས་གྲོགས་བྱེད་པའོ།

།
༄། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ།
རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་ནས། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བཤད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་རྗེ་སྒམ་པོ་པས་རྗེའི་མཁན་པོ་མར་ཡུལ་བློ་ལྡན་ལ་ཞུས་པས། དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཅིག་ཡིན་གསུང་། གང་ལ་དགོངས་ན། ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་བདུན་པ་ཡིན་པ། ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བ། སྨན་བཅུད་ལེན་གྲུབ་པ་ཅིག་ཡིན་གསུང་སྟེ། དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་བདུན་པས་མཁའ་སྤྱོད་དུ་འགྲོ་ནུས། ལྷའི་ཞལ་མཐོང་བས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད། བཅུད་ལེན་གྲུབ་པས་ཚེ་ཉི་ཟླ་དང་མཉམ་པ་གཅིག་ཡིན་གསུང་། གཉུག་རུམ་པ་ལ་ཞུས་པས། ཁོང་གི་ཞལ་ནས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་གིས་མ་གོས་པ་དང་། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་པ་ཅིག་དགོས་གསུང་། བླ་མ་མི་ལ་ལ་ཞུས་པས་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཅིག་དང་། སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ཅིག་ཕྲད་ནས། རྩོལ་སྒྲུབ་འབད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབས་ན། རབ་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱ། འབྲིང་བར་དོར་སངས་རྒྱ། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་སངས་རྒྱ། དེ་ལ་སངས་མ་རྒྱས་ན་ཅི་ཀྱང་དམྱལ་བར་སྐོར་གཅིག་འགྲོ་དགོས་གསུང་། བླ་མ་ལྕགས་རི་བ་ལ་ཇོ་བོ་ཇི་ལྟར་བཞེད་ཞུས་པས་ཇོ་བོ་ཡང་ཐོབ་པར་བཞེད་པ་ཡིན་གསུང་། གསང་སྔགས་པ་ནི་གྲོད་པ་ཁ་བསྡུས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། ཚོགས་ལམ་ནས་ས་དང་པོར་བསྡུས་པ་ཡིན་སྐད། དེ་ཉིད་བཀྲོལ་ན་དངོས་གྲུབ་གནས་པའི་དོན། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ངེས་པར་གྲུབ་པའི་ཐབས། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་ཡན་
1-6-4b
ལག་དང་ལྡན་པ་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་མཁའ་འགྲོ་མའི་དམོད་སྔགས་ལྟ་བུ། ལྟ་བའི་དཔེ་ནམ་མཁའ་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན། དོན་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་སེམས་ཡིན། སྒོམ་པའི་དཔེ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དགོས་འདོད་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བསྒོམ་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། དེ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་བསྒོམས་པས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། སྤྱོད་པའི་དཔེ་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཀའ་རྟགས་གྲུབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡོད་པས་དེ་བསྐུར་ན་ཇག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་འཇིགས་པའི་སྟེང་དུ་གཞན་གྱིས་གྲོགས་བྱེད་པའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
大乘密续中关于一生一身成就大手印的解释
金刚道（达波）仁波切曰：大乘密续中所说的一生一身成就大手印的境界，这一切噶当派（冈波巴）尊者曾向他的上师马尔地方的卢登请教过。上师回答说这是一种深意。这深意是针对具备三种特质的人而言：第七世的人、见到本尊面容的人以及成就药物精华提炼的人。他进一步解释说：七世的人能往生空行净土；见到本尊面容的人能在今生获得果位；成就长寿精华的人寿命可与日月同等长久。
向尼如木巴请教时，他说：需要一个不被世间所染污、对今生已生厌离之心的人。向密勒日巴大师请教时，他说：如果具德上师与合格弟子相遇，通过精进修持的力量：上等者今生即可成佛，中等者在中阴界成佛，下等者来世成佛。若无法成佛，必定要在地狱中转一劫。
向昌日巴上师请教觉沃（阿底峡尊者）的观点时，他说觉沃也认为可以成就。密乘行者就像收缩腹部一样，据说从资粮道直接收摄至初地。解开这个奥义就是成就的意义。
如虚空般的确定成就之方法，如如意宝般；具备成就支分如国王；具备成就果位如空行母的咒语；见地之比喻是一方虚空；密咒的实质见地是心；禅修的比喻如同如意宝能满足一切愿望，禅修的功德亦是如此。如同虚空无实有，心也无实有，通过这样修持，一切皆能现起。同样，通过修持生起次第与圆满次第二者，出世间的一切乐都将现起。行为的比喻是国王，他拥有难得的成就印信，佩戴此印则不惧盗贼等，而且得到他人的援助。


 །དེ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པས་མི་གནོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་ཤེས་རབ་འཆར། འབྲས་བུའི་དཔེ་དམོད་སྔགས་ལ་གཉེན་པོ་མི་དགོས་པར་འགྲུབ་པ་ལྟར། འབྲས་བུ་ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་འགྲུབ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བརྒྱུད་མི་དགོས། དེ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དགོས་ཏེ། ཉམ་ང་མེད་པའི་རྟོགས་པ། བློ་དང་བྲལ་བའི་བསྒོམ་པ། ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་གཅིག་དགོས་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རིམ་པ་མཐའ་དག་ལ་བློ་ངེས་སུ་འདོད་ན། ཆོས་གང་བཤད་ཀྱང་ཟབ། བློ་ངེས་སུ་མ་འདོད་ན་ཆོས་གང་བཤད་ཀྱང་མི་ཟབ་གསུང་། དགེ་བཤེས་སྟོན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་མཁྱེན་ཏེ། ཇོ་བོ་དང་འཇལ་ནས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་བློ་ངེས། དུས་རྟག་ཏུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་ངེས་པས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཁོང་ལ་དད་པར་གྱུར་པ་ཡིན། ད་ལྟ་བཀའ་གདམས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བར་བྱེད་པ་ཁོང་གི་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་ལོ་ཙྪ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་དེའི་གོང་དུ་པཎྜི་ཏ་བཅུ་དྲུག་དང་མཇལ་ཏེ། ཉམས་ལེན་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་གོ་བ་དེ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་ནི་གཞི་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ཆོས་ལ་བྱས་
1-6-5a
ནས། ཉམས་སུ་ཅི་ལེན་ན་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་འཇིགས་ནས། ལས་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་མི་དགེ་བ་ལ་རྣམ་པར་འཛེམ་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལ་མིང་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་རུ་བཏགས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་ཡང་དག་ལྟ། །ཆེན་པོ་སུ་ལ་ཡོད་གྱུར་པ། །མི་དེ་ཚེ་རབས་སྟོང་དུ་ཡང་། །ངན་འགྲོ་དག་ཏུ་ལྟུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུང་པའོ། །འོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དེ་ཡང་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་འདས་ན། མཐོ་རིས་ལྷ་མི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེད་ཙམ་ཡིན་ཏེ། མིག་མར་ལ་བལྟས་པའི་དུས་སུ་འཁོར་བ་ལ་ཡང་སྐྱིད་མེད། འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་རི་ཆེན་པོ་མེས་ཚིག་པའི་དབུས་ན་རང་འདུག་པའམ། རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་དུ་གཟིངས་འབྱམས་པའམ། གཙང་པོའི་དཀྱིལ་དུ་གྲུ་འབྱམས་པའམ། མདོར་ན་མེར་འམ། མེའི་དོང་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། གང་ལ་ཡང་སྐྱིད་མེད་པས། དེས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཅི་ཐོབ་བྱེད་དགོས། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་སྟེ་དེས་ཀྱང་མི་ཡོང་བས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅི་ཐོབ་བྱེད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ནི་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྐྱེད་རིམས་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་གི་རྟོག་པ་འགྲུབ། འབྲིང་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐ་མལ་གྱི་ཞེན་པ་བཟློག །རབ་ཀྱིས་རང་ལྷར་མཐོང་། ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་རིགས་ལྔར་མཐོང་། ལྷ་མོ་བཞིར་མཐོང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་མཐོང་། དེ་ལ་སོགས་པ་དུ་བྱེད་གང་བྱེད་ཀྱི་ལྷར་མཐོང་། འབྲིང་གིས་སྒྱུ་མར་ངེས། ཐ་མས་མོས་པ་བྱེད་པའོ། །རྫོགས་རིམ་རབ་ཀྱིས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་མཐོང་། འབྲིང་གིས་ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད་དུ་མཐོང་། ཐ་མས་སྤྲོས་བཅས་ལ་གནས་ནས་རྩེ་གཅིག་སྦྱོང་བའོ།

密续中成就的方法与道果
同样，密咒通过方便法不被烦恼所害，而且将烦恼转为道用，由此智慧显现。如同果位的比喻咒语无需对治就能成就，果位可在一生一身中成就，不需经无数劫轮回。了解此理的瑜伽士需具备三种法：无畏惧的证悟、超越思虑的禅修、无偏颇的行为。
金刚道（达波）仁波切又说：若想在佛法一切次第上获得确信，无论讲何种法都是深奥的；若不想获得确信，无论讲何种法都不深奥。格西顿巴通晓不可思议的密法，与觉沃（阿底峡尊者）相遇后对三士道生起确信。由于他始终坚信慈悲，所有众生都对他生起信心。现在噶当派教法的弘扬正是基于他的三士道法门。
同样，译师仁钦桑波在此之前已经与十六位班智达相遇，他在修持上了解一切法无常。小士道是以小士道法为基础，如何实修呢？就是畏惧恶趣苦，深信业果，彻底远离不善业。虽然名为小士道，但正如经中所说："世间人若有正见，此人千生万世中，绝不堕入恶道中。"
那么，小士道者若已超越三恶趣之苦，则可升入天人乃至成佛的道路。当观察真相时，轮回中没有安乐。轮回的本质如同处于燃烧大山之中，或漂浮于海洋中的船筏，或漂浮于河流中的船只，总之，如同火或火坑，没有任何安乐，因此必须追求涅槃。
中士道即声闻道，虽能获得阿罗汉果位但仍不完善，因此必须追求无上菩提，这是波罗蜜多道。第二种密乘道路就是方便的生起次第与圆满次第两者。生起次第能成就双运的见解。中等和下等修行者能遣除凡俗执着，上等修行者能见自身为本尊。如何见到？见自身为五部佛、四位佛母、十六位菩萨等，根据不同修法见为相应本尊。中等者确信如幻，下等者生起信解。
圆满次第中，上等者见自心即佛，中等者见本性为无生，下等者安住于有相修法中专一训练自心。


 །འོ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གསང་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཞེས་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དོན་ཕྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་འདི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བཤིག་ནས་སྟོང་
1-6-5b
པར་བྱེད། བཟུང་བ་མེད་ཅིང་དེར་འཛིན་མེད། གཟུང་བའི་ཡུལ་རྩད་ཆོད་ན་འཛིན་པའི་སེམས་སྒྲོག་རང་བརྡལ་ཟེར་ནས་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་རྟོགས་སྤྱོད་མི་གཏོང་། གསང་སྔགས་ནི་ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་སྦྱོང་མི་གཏོང་། རྒྱས་འདེབས་བྱེད། སེམས་དང་པོ་གང་ནས་སྐྱེས་བལྟས་པས་གང་ནས་ཀྱང་མ་སྐྱེས། བར་དུ་གང་ན་གནས་བལྟས་པས་གང་དུ་ཡང་མི་གནས། ཐ་མ་གར་འགག་བལྟས་པས་གང་དུ་ཡང་མི་འགག །རང་བཞིན་ཅི་ལྟ་བུར་འདུག་བལྟས་པས་ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ལ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པ་ལ། རྣམ་རྟོག་གི་བློས་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྗེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྨྲས་བསམ་བརྗོད་མེད་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །མ་སྐྱེས་མི་འགག་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད། །སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་བ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་འཆི་བ་མི་རྟག་པས་ཀུན་ནས་བསླངས། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས་ཏེ། སྡིག་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ལ་འཛེམ་ཞིང་། ཆོས་སྤྱོད་དགེ་བཅུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གཅིག་བྱུང་ན། འོ་སྐོལ་གྱི་ཆོས་དེ་ཆོས་སུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་ཚེ་འདིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི། མཁས་པ་དང་བཙུན་པ་དང་བཟང་བ་ཡང་། ཆོས་བརྒྱད་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པས། ནག་པོའི་བསྟན་པ་ཀུན་འབྱུང་གིས་འཁོར་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱུ་འབྲས་བྱ་བ་ཡིན། ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་བྱ་བ་མེད་དོ། །བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། ཅི་བྱེད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་གཅིག་བྱུང་ན་ཆོས་དེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་རང་དོན་དུ་བྱེད་ན། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་སྦྱོང་བར་འགྲོ་བ་ཡིན། ལམ་གྱིས་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ནི་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སེལ་ན་འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ཐད་ཀ་ཐད་དཀར་སེལ་ཏེ། ཚེ་འདི་ལ་རྟག་པར་འཛིན་པའི་བློ་སྟེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེའི་གཉེན་པོར་འཆི་བ་མི་རྟག་པ་བསྒོམ་པས། ཅིས་ཀྱང་བྱར་མེད་ཀྱི་བློ་གཅིག་སྐྱེས་
1-6-6a
ན་ལམ་དེས་འཁྲུལ་པ་སེལ། འཁོར་བ་འདི་ལ་བདེ་ཞིང་སྐྱིད་པར་མཐོང་བའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེའི་གཉེན་པོར་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་པས། གང་ལ་ཡང་མ་ཞེན་ཅིང་མ་ཆགས་པའི་བློ་གཅིག་སྐྱེས་པས་ལམ་དེས་འཁྲུལ་པ་སེལ། རང་གཅིག་པུ་ཞི་བདེ་ཐར་པ་འདོད་པའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེའི་གཉེན་པོར་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས། རང་ལས་གཞན་གཅེས་པར་འདོད་པའི་བློའང་འབྱུང་བས། ལམ་དེས་འཁྲུལ་པ་སེལ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པའི་བློ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། དེའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཞིང་བདག་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པས། ལམ་དེས་འཁྲུལ་པ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ།

波罗蜜多与密咒二者的区别
那么，波罗蜜多与密咒二者有何区别？波罗蜜多是指以外在形相为对境，通过一多离等正理破除外在所执对境，使其成为空性。既无所取也无能取。所谓"若究明所取对境，则能取之心自然解脱"，因此不对内在能取之心进行修证训练。
密咒则不对外在所取对境进行修证训练，而是加以印持。观察心最初从何处生起，发现从何处也不生；观察中间住于何处，发现不住于任何处；观察最终往何处灭，发现不灭于任何处；观察自性如何，发现不成立为任何本体。对于这种什么都不是的意义，称之为明觉，是智慧的行境，不是分别念的所见。因此龙树尊者说："不可说思议，般若波罗蜜，不生亦不灭，本性如虚空，各自证智慧，行境为所知，顶礼三世佛，之母般若尊。"
密续以无常死亡为发起，必须对今生生起厌离心，谨慎避免微细罪业，若能实践十善法行，我们的法就成为真正的佛法。若不如此，而是以今生为动机追求学问、严谨或善良，这都是八世间法，以非法冒充正法，由此产生黑业教法，轮转因果，无法成为正道。
若以慈悲菩提心为发起，所作一切都是为利益众生，那么此法才能成为真正的修道。若不如此而为自利而修，则成为声闻缘觉之道。
道能遣除迷乱，这是教法的次第。如何遣除？直接消除一切迷乱。执著今生为常是迷乱，以无常死亡的修持为对治，若生起无所执着之心，则此道能遣除迷乱。
视轮回为快乐安适是迷乱，以修持轮回过患为对治，若生起不贪著不执着任何事物之心，则此道能遣除迷乱。
只求自身寂静乐与解脱之心是迷乱，以修持慈悲与菩提心为对治，若生起视他人比自己更为珍贵之心，则此道能遣除迷乱。
执著实有与相状之心是迷乱，以修持一切法之实相空性为对治，若证悟一切法空无自性如虚空中央，则此道能遣除迷乱。


 །འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ནི། རང་གི་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བའི་དུས་ཉིད་ན། དོན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་མ་འདས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་སྨྲར་མེད། དེ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་འཁྲུལ་པ་ལོགས་སུ་གསལ་རྒྱུ་མེད་དེ། སེལ་མཁན་མ་གྲུབ་པས་འཁྲུལ་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཡིན་གསུང་།། །།
༄། །འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་གལ་ཆེ།
ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་འམ་རྩ་བའམ། རྨང་རྡོ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། འཆི་བ་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཆོས་བྱེད་པ་ལྟར་འདུག་ཀྱང་། ཚེ་འདིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཆོས་བརྒྱད་ཡིན་པས་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའོ། །དེས་ན་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དང་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་སེམས་པ་གལ་ཆེ། དེ་རྣམས་བློ་ལ་མ་ངེས་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཐེག་པ་དམན་པར་ལྟུང་བས། ཆོས་བྱེད་པ་བཞིན་འདུག་ཀྱང་མི་འོང་། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང་། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་དུས་ཐབས་རྟེན་པ་དང་། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་ལ་བརྩོལ་བས་མི་སྒྲུབ། བར་དུ་མི་གནས། ཐ་མར་མི་
1-6-6b
འཇིག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། གསང་སྔགས་ནི་དོན་དངོས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱིས་གཤིག་པས་མ་གྲུབ། གཅིག་མ་གྲུབ་པ་སྟེ་བསགས་པ་མ་གྲུབ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅིག་དང་དུ་མ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པར་བྱས་ནས། ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟ་བུར་བློས་བྱས་ནས་འཇོག་པ་ནི། དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དངོས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ལམ་དྲག་ཏུ་བཅུན་པས། རླུང་དྷཱུ་ཏིར་ཚུད་དེའི་དུས་སུ་རླུང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནད་ཀས་ཤེས་པ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་དུས་སུ་བླ་མ་ཞིག་གིས་ཁྲིད་ནས་ཁྱོད་ཀྱི་ཤེས་པ་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་རང་གི་སེམས་ཉིད་རིག་པ་འདི་ཡིན་ཞེས་ངོ་སྤྲད་པས་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་བསྒོམས་པས་བདེ་བ་དང་གསལ་བ་དང་། མི་རྟོག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་མཆོག་འཛིན་བཏང་སྟེ། རིག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་རིག་ཅིང་ངེས་པའོ། །རིག་པ་གསལ་བ་དེ་ཉིད་ལ་མ་ཡེང་པ་དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་གསུང་། དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། གཞི་སྤོང་བའི་ལམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་འདོད། གཉེན་པོ་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གདམས་པའོ།

迷乱转为智慧的方式
迷乱转为智慧是：自心的本性虽然无有实体，却显现为各种形相。正当显现各种形相之时，实际上并未超出"无有实体"的本质。在亲身体验这一点时，对于不二的实相无法言说。当证悟此义时，迷乱无法另外显现，因为没有能除者的成立，所以迷乱本身即显现为智慧。
思维无常死亡的重要性
金刚道（达波）仁波切又说：因为无常死亡的思维是一切法的基础、根本或基石，所以思维无常死亡至关重要。若不如此，虽然看似修法，却是被今生所驱使的八世间法，不能超越轮回。因此，思维业因果与轮回过患很重要。若心中对这些没有确信，则会堕入声闻等小乘，虽然表面上在修法，但不会有成就。《喜金刚》中也说："非他所能说，俱生不可得，依靠上师时，方便与依处，以及自福德，方能获知晓。"对于这样的义理，既不能通过勤勉获得，中间也不住于某处，最终也不会毁灭。
波罗蜜多与密咒有何区别？波罗蜜多是以总义相为所缘，密咒则是直接将实际义作为道路。以总义相为所缘是：通过一多离等分析破除一切法的特性，证明不成立。既非一也非多，依此而言，一切法既非一也非多都不成立，将其如同清净虚空般安立于心中，这就是以总义相为所缘。
直接将实际义作为道路是：通过强力控制方便道，使风入中脉，此时风心不二的关键点使心识生起乐、明、无分别状态。此时由上师引导说："你这乐明无分别的心识就是你自心的明觉"，通过这样的指点，如实修持，放下执着于乐、明、无分别，而是直接认识和确定这个明觉本身。不散乱地安住于这明觉的清晰状态就是禅定。金刚般禅定的究竟成就就是法身。
金刚道仁波切说道有三种：舍基之道是希望断除烦恼；对治智慧希望在心续中生起的是波罗蜜多的教授。
;


 །གཞི་བསྒྱུར་བ་ནི་གསང་སྔགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བསྒྱུར་ན། ཕྱི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བལྟ། ནང་བཅུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་ལྷ་དང་ལྷ་མོར་བལྟ། བཟའ་བཏུང་ཐམས་ཅད་བདུད་རྩིར་བལྟ། ཉོན་མོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་གཞིར་ཤེས་པ་ནི་གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ནམ། རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་སྤྲད་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྤང་རྒྱུ་ཡང་མེད། ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། འོད་གསལ་བར་ཤེས་པ་ནི། གཞི་ཤེས་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཆོས་རྣལ་མར་བྱེད་པ་ལ། ཆོས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ། ཆོས་ལམ་དུ་འགྲོ་བ། ལམ་འཁྲུལ་པ་
1-6-7a
སེལ་བ་འཁྲུལ་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འཆར་བ་ཅིག་ཡིན་འཚལ་གསུང་། དེ་ལ་ཆོས་ཆོས་སུ་འགྲོ་བ་བྱ་བ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེའི་གདམས་ངག་ཇོ་བོ་དང་འཇལ་ནས་བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་ངེས་ནས། ཁོང་གྲུབ་པ་ཐོབ་པར་གྱུར། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་གསུམ་མན་ཆད་ལ་གསུངས། སྒམ་པོ་པའི་བླ་མ་ཡིན་གསུང་། ཡན་ཆད་པའི་བཀའ་གདམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ལ་བློ་ངེས་པ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་གལ་ཆེ། འདི་འཁོར་བ་ལ་མཁོ་སྟེ་འདི་མེད་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དུ་མི་འགྲོ །བཅུ་པོ་འདི་མེད་ན་འཁོར་བར་ལྟུང་། མ་ཡར་མཁོ་སྟེ་འདི་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མི་འབྱུང་། མི་རྟག་པ་ནི་དང་པོར་མཁོ་སྟེ་འདི་མེད་ན་ཆོས་ལ་བློ་མི་ལྡོག །བར་དུ་མཁོ་སྟེ་འདི་མེད་ན་རྟག་པར་བཟུང་ནས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་གོལ། ཐ་མར་མཁོ་སྟེ་འདི་མེད་ན་ཚེ་འདི་ལ་བློ་མི་ལྡོག །ལས་རྒྱུ་འབྲས་འདི་དང་པོར་མཁོ་སྟེ། ལས་འབྲས་རྣམ་པར་དག་ན་ངན་འགྲོའི་གེགས་ཡིན། བར་དུ་མཁོ་སྟེ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུ་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ཐ་མར་མཁོ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མཐར་ཕྱིན་པས་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་འབྱུང་། དེས་ན་ལམ་རིམ་རྩིས་སུ་ཆེ། དེ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་མ་ལྡན་ན། གཉུག་མ་རབ་རིབ་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ཀྱང་། ཡུལ་དང་ཉེ་དུ་དང་། རྫས་དང་། ཡོ་བྱད་ལ་ཆགས་ན་གཉུག་མ་དེས་མི་ཕན། མར་འགྲོ་བ་ལས་ཡར་མི་འགྲོ། དེ་བས་ན་ཚེ་འདི་ལ་ཆགས་པར་མ་བྱེད། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། བློ་ངེས་སུ་ཆུག །བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་། དེ་ལྟར་ངེས་ན་ཁོ་ཡར་ལ་འགྲོ་བ་ལས་མར་ལ་མི་འགྲོ། འོ་ན་གཉུག་མ་རྣལ་མ་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན། གཉུག་མའི་ངོ་བོ།

基础的转变是密咒
如何转变？将外器世界视为坛城宫殿，将内情众生视为本尊和佛母，将一切饮食视为甘露，了知烦恼为大智慧的基础，这就是无上密咒、大手印的意义或大圆满的意义。这也是通过指点后了知一切法无需舍弃，一切都是心的幻化，了知为光明，这就是了知基础。
金刚道（达波）仁波切说：一般而言，如法修持必须包含：法成为法、法成为道、道遣除迷乱、迷乱显为智慧。其中，"法成为法"是指：与觉沃（阿底峡尊者）相遇后，确信慈悲教授，他因此获得成就。同样教授也传给了下面的三位瑜伽士，他们是冈波巴的上师。以上所有噶当派的教法都源自于确信三士道、修持慈悲心。
因此，世俗菩提心极为重要。它对轮回有益，若无此心则不能入大乘道。若无这十种（善法），将堕入轮回。它对（成就）母亲有益，若无此心则不能生起两种色身。无常最初很重要，若无此认识则不能对法生起出离心；中间也很重要，若无此认识则执着常见而堕入声闻等道；最后也很重要，若无此认识则无法对今生生起厌离心。
业因果最初很重要，清净业因果能遮障恶趣；中间也很重要，能如幻如梦般圆满二资粮；最后也很重要，通过究竟菩提心等能生起二种色身。因此，道次第极为珍贵。若这些功德不具足，即使在心中生起一点自性，若对地方、亲友、财物、资具贪著，则此自性无益，只会下堕而不上升。因此，不要对今生贪著，确信一切显现与声音之法如幻如梦，修炼慈悲心与菩提心。若能如此确信，则只会上升而不会下堕。那么，若自性真实在心续中生起，自性的本质...
;


 །གཉུག་མའི་འབྲས་བུ། གཉུག་མའི་རྒྱུ་དང་། གསུམ་ཡིན། དེ་ལ་ངོ་བོ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་དོན་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཡིན། འབྲས་བུ་ནི་སྐྱེ་འགག་མེད་དེ། དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་། གཟུགས་སྐུ་ཡང་གཉུག་མའི་ཉམས་མྱོང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ལས་འབྱུང་བས། སྐུ་གསུམ་
1-6-7b
གཉུག་མའི་འབྲས་བུ་ཡིན་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་དེ་གཏུམ་མོ་ལས་འབྱུང་བས་ན། གཉུག་མའི་རྒྱུ་ཡིན། གཉུག་མ་སྐྱེས་ཀྱང་། གཏུམ་མོ་མེད་ན་ཤེས་རབ་རྐྱང་པ་ཡིན། གཏུམ་མོ་ཡོད་ན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བ་ཡིན། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། སྒོམ་ལས་མ་བྱུང་ལྟ་བ་བཀའ་གསུང་པས། གཏུམ་མོ་ལ་འབད་པ་གལ་ཆེ་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གང་ཟག་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་གསུམ་ལ་ཆོས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་དགོས་ན། འདིར་མཚན་ཉིད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཞེད་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་ཀྱི་བཞེད་པ་གཉིས་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བཞེད་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གིས་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་སྦྱངས། ལྟ་བ་དབུ་མ་མཐར་ཐུག་རྟོགས་པ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་ནི་གཞི་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གིས་ཆོས་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་ལ་བྱས་ནས། དེ་རྣམས་བློ་ལ་སྐྱེས་ན་ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་རྣམས་བློས་ལིངས་ཀྱིས་བོར་ནས། ཆོས་རྣལ་མར་བྱེད་པ་ཞིག་འོང་བ་ཡིན། དུས་དེ་ཙ་ན་བླ་མ་རྣལ་མ་ཞིག་གིས་འཁྲིད་པ་གལ་ཆེ། དེ་ཡང་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ཡིན། དེ་བློ་ལ་སྐྱེས་ཙ་ན་ཅི་བྱེད་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ཅིག་འོང་པ་ཡིན། དེ་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མི་འབྱུང་། དེ་མེད་ན་ཆོས་སྐུ་མི་འབྱུང་། དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཡིན། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་མི་ཐར། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འཇིགས་པ་དང་འདྲ། ཕྱོགས་གར་ཕྱིན་ཡང་ནམ་མཁའ་ལས་མ་འདས་པ་དང་འདྲ་བར། གར་སྐྱེས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་འགྲོས་ས་མེད། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་ནས་རང་གིས་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་མིན་བྱ་བ་གསུངས། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པས་ཀྱང་། རང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་ནི། །དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན། །ཅེས་གསུང་། དེ་བས་ན་བླ་མ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ཅན། རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཆོས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ཅིག་ལ། སློབ་མས་དད་གུས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱས་ན་རྟོགས་ནས་འོང་བ་ཡིན། བླ་མ་ལ་རྟོགས་པ་མེད་ན་སློབ་མས་དད་
1-6-8a
གུས་བྱས་ཀྱང་མི་ཕན། དཔེར་ན་བསྐོས་ཕོར་ལ་རི་མོ་མེད་ན་འབི་འབི་ལེགས་ཀྱང་། ཚ་ཚ་མི་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་གསུང་། སློབ་མ་ལ་དད་གུས་མེད་ན། བླ་མ་ལ་གདམས་ངག་ཡོད་ཀྱང་མི་ཕན་ཏེ། དཔེར་ན་བ་ལ་ཞོ་ཡོད་ཀྱང་བེའུ་ལ་རྐན་མེད་པ་དང་འདྲ། བླ་མ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཆོས་སྐྱེས་པ་ཅིག་གིས་སློབ་མ་དད་གུས་ཅན་འདྲེན་ནུས་པ་ཡིན་པས། དང་པོ་བླ་མའི་གདམས་ངག་དགོས། དེ་བས་ན་ཇོ་བོ་ཀུན་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་གལ་ཆེ། ཡིད་མ་ཆེས་ན་བྱིན་རླབས་མི་འབྱུང་། ཡིད་ཆེས་པ་ཅིག་ལ་ཆོས་མང་པོ་མི་དགོས། ཆོས་རེ་རེ་ཁ་ཡར་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཅིས་ལན་མ་རིག་པས་ལན། མ་རིག་པ་ཇི་ལྟར་འདུག །མ་རིག་པ་སྟོང་པར་འདུག །མ་རིག་པ་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འདུག་པ་ལ། ལུང་མ་བསྟན་དེ་རྐྱེན་དགེ་བ་དང་ཕྲད་ན་དགེ་བའི་གྲོགས་བྱེད་མི་དགེ་བ་དང་ཕྲད་ན་མི་དགེ་བར་འགྱུར་བ་ལ། རྐྱེན་མི་དགེ་བ་དང་ཕྲད་ན་ལས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བས། དེ་དགེ་མི་དགེ་གཉིས་སུ་བཟུང་བས་ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་གཉིས་ལ་འཇུག །དེ་ལས་ཤེས་པ་བྱུང་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་བཏབ་པས་འཁོར་བར་འཁོར། འོ་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་གང་ཡིན་ན།

自性的本质、自性的果、自性的因
自性共有三方面：本质、果位与因。其中，本质并非不存在，而是远离一切生灭的实义。果位是无生灭，此即法身，从中生起二种色身。色身也从自性的体验——乐明无分别中生起，因此三身是自性的果位。乐明无分别从拙火中产生，故为自性之因。虽然自性已生起，但若无拙火则仅是单独的智慧；若有拙火则是方便与智慧不相离。
密勒日巴说："不从修持中生起的见地只是口头禅"，因此努力修拙火很重要。金刚道（达波）仁波切又说：对于上中下三种根器之人需要什么样的法？这里有二种见解：论师派波罗蜜多的见解与大乘密咒的见解。
波罗蜜多的见解是三士道次第：上等者修习慈悲心，证悟究竟中观见；中等者以中士道法为基础，深刻理解轮回过患。当这些见解在心中生起时，自然会彻底放弃今生事务，真正修法。此时，遇到真正的上师引导极为重要，需修习慈悲菩提心。当此心生起后，一切所做皆为利益众生。若无此心则不能生起二种色身，也不能证得法身。这二者是互相依存的法。若不证悟法身无生的义理，则无法从轮回中解脱。就像害怕虚空一样，无论往何处走都未离开虚空，同样，无论转生何处都无法逃离轮回。若证悟法身无生的义理，则能从轮回中解脱，而这必须通过自己的信心来证悟，如经中所说"非他能证"。弥勒尊者也说："诸自生法之胜义，唯以信心而证知。"
因此，若弟子对具德上师——拥有法眼、具证悟、心续中已生起佛法者——生起如法信心恭敬，则能获得证悟。若上师无证悟，即使弟子有信心恭敬也无益，就像印模无图案，再好的印刷也无法产生印记。若弟子无信心恭敬，即使上师有教授也无益，就像牛有奶但小牛无法吸吮一样。具足佛法的上师能引导有信心恭敬的弟子，因此首先需要上师的教授。所以，对具相上师生起信任极为重要，若不信任则不会有加持。若有信任，不需要太多法，依靠每一个法逐一修持即可。
金刚道仁波切又说：在轮回中流转是由何引起？是由无明引起。无明是怎样的？无明是空性的、是无记的。当这无记遇到善缘时成为善友，遇到恶缘时转为不善。当遇到不善缘时，生起有为之业，执着善恶二边，趋入贪嗔二烦恼。由此产生的意识播下习气种子，从而轮回于生死。那么，从轮回中解脱的方法是什么？
;


 འོ་ན་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བའི་ཐབས་གང་ཡིན་ན། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་མ་རིག་པ་རིག་པར་ངོ་འཕྲོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འོད་གསལ་དུ་ཤར་ནས། བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་བཏབ་པའི་ས་མེད། འདུ་བྱེད་ཀྱང་འོད་གསལ་དུ་ཤར་བས་རྒྱུ་འབྲས་ལས་གྲོལ། རྒྱུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་རྟོགས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་མཚུངས་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཡང་ཀུན་ལ་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ཐབས་མེད་དེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཁ་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་པས་དེ་ཤེས་པར་བྱ་གསུང་། དེ་ལ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བ་ཐམས་ཅད་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ་གསུམ་གྱིས་བདུད་རྩིར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསམས་ནས་མཆོད་པ་བྱེད་པ་ནི་ཟས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ཏེ། ལྷ་དང་བླ་མ་མཆོད་པས་བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཆེ། སྤྱོད་ལམ་ཆོས་
1-6-8b
ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །གསང་སྔགས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ནི་ཟས་འདི་ཟ་མི་ཟ་བྱ་བ་མེད། སྤྱོད་ལམ་འདི་བྱ་འདི་མི་བྱ་བྱ་བ་མི་དགོས། གོས་འདི་གོན་འདི་མི་གོན་བྱ་བ་མེད། ཀུན་ལ་ཉམ་ང་མེད་པས་དཔའ་བོ་སེང་གེ་ལྟ་བུར་སྤྱད། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་དམ་ཚིག་ལ་གནས་དགོས་ཏེ། སྤྱད་པའི་དམ་ཚིག་དང་། བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་གཉིས་ལས། སྤྱད་པའི་དམ་ཚིག་ནི། ལུས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་སྐུའི་དམ་ཚིག །ངག་བཟླས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་གསུང་གི་དམ་ཚིག །ཡིད་སྐྱེ་མེད་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། དེ་ནི་སྤྱད་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ནོ། །བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་བཞི་དང་། ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་བརྒྱད་དང་། བཅོ་ལྔ་པོ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའམ། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་དང་གསུམ་སྤོང་བ་ནི། སྐུའི་དམ་ཚིག་གོ། ངག་གི་སྒོ་ནས་བརྫུན་སྨྲ་བ་ཕྲ་མ་ངག་འཁྱལ་བ། ཚིག་རྩུབ་སྤོང་བ་བཞི་ནི་གསུང་གི་དམ་ཚིག་ཡིན། ཡིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྣབས་སེམས། གནོད་སེམས། ལོག་པར་ལྟ་བ་གསུམ་སྤོང་བ་ནི། ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། དེ་ནི་བསྲུང་བའི་དམ་ཚིག་གོ། རིག་པ་འཛིན་མའི་རྒྱུད་ནས་འདི་སྐད་ཀྱང་གསུང་། རང་ལྷ་ཡིན་གཞན་ཡང་ལྷ་ཡིན་པས་ལྷས་ལྷ་གསོད་པའམ། རྡེག་པའམ། ཁྲོ་བའམ། རྫུན་ཟེར་བ་ག་ན་མཆིས། དེ་ལྟར་བསམ་འཚལ། སྤྱིར་གསང་སྔགས་ནི་གསང་བར་བཤད་པ་ཡིན་པ་ལ། མ་གསང་ན་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་སྒོ་ཤོར་བ་ཡིན་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས། བསྒོམ་པ་པོ་མེད་བསྒོམ་བྱ་མེད། །ཅེས་པའམ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་སྡེ། །ཅེས་གསུང་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་ན་རེ་སངས་རྒྱས་མི་བདེན་འཆད་པ་པོ་ང་། །རང་རིག་ཚོགས་ལྡན་ཉན་པ་ང་། །ཞེས་གསུངས། རིག་པ་ང་རང་ཡིན་ངའི་རིག་པ་གསལ་ལ་གོ་མ་འགགས་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན། ངའི་ངོ་བོ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྤྱད་པར་མི་ནུས།
1-6-9a
སྒོམ་པ་ཡང་ང་རང་ཡིན། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཡོད། ང་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཨེན་ཙམ་ཅིག་ཡོད། འོ་ན་སངས་རྒྱས་བདེན། ང་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་། སྒོམ་པ་པོ་མེད་དོ། །རང་གི་རིག་པ་ངོས་བཟུང་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བས། དཔེ་དང་ཚིག་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་དོ།

从轮回中解脱的方法
那么，从轮回中解脱的方法是什么？依靠殊胜上师的教授，将无明辨认为明觉，使识转为光明显现，则无处可播下习气种子。行蕴也显为光明，因而从因果中解脱。在因的阶段就已证悟果，因果是同时的。
金刚道（达波）仁波切又说：一般来说，对所有人而言，食物瑜伽是不可或缺的，尤其对密乘瑜伽士来说，食物瑜伽和行为瑜伽等被教导为极其重要，应当了知这点。关于这点，将一切饮食用嗡阿吽三字加持为甘露，观想自身为本尊，进行供养，这就是食物瑜伽。因为供养本尊和上师能积累极大福德。在法性状态中行持一切行为是行为瑜伽。
密咒的瑜伽士不存在"这个食物能吃不能吃"的区分，不需要"这个行为该做不该做"的分别，也没有"这件衣服该穿不该穿"的执着。对一切无所畏惧，如勇士狮子般行持。进入密乘道后需守持誓言，包括行持的誓言和守护的誓言两种。
行持的誓言是：身不离本尊瑜伽是身誓言；语不离持咒是语誓言；意不离无生是意誓言，这是行持的誓言。
守护的誓言是避免十四根本堕罪和八支分堕罪，或十五堕及其支分，或断除十不善业：从身的方面断除杀生、偷盗、邪淫三种是身誓言；从语的方面断除妄语、离间语、绮语、恶语四种是语誓言；从意的方面断除贪心、害心、邪见三种是意誓言，这是守护的誓言。
持明母续中也这样说："自己是本尊，他人也是本尊，本尊怎么会杀害、殴打、发怒或欺骗其他本尊呢？应当如此思考。"一般而言，密咒应当保密，若不保密则失去成就之门。
金刚道仁波切又说：圆满正等觉金刚持曾说："无能修亦无所修"或"少有所修所应修"。瑜伽士则说："佛说不真实，我是宣说者，我是具足自觉智者听者。"明觉是我自己，我的明觉清晰、无碍、不间断，任何时候都在修持。我的本性连佛都无法亲证，修行者也是我自己，所修也存在。我有一点点体验。那么，佛说是真实的，我也追随佛陀，无能修者。自己的明觉超离一切边际，无法用比喻和语言描述。


 །མཚན་མའི་ངོས་ནས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད། འདི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། ཡང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་མི་འདོད། ང་བདེ་བར་མི་འདོད་བདེ་བར་འདོད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ཡིན། ང་གསལ་བར་མི་འདོད་གསལ་བར་འདོད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ཡིན། ང་མི་རྟོག་པར་མི་འདོད་མི་རྟོག་པར་འདོད་པ་དེ་ངོས་བཟུང་ཡིན། ང་ལ་དཔེ་དང་ཚིག་ཏུ་མཚོན་པ་མེད། བརྗོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་པས། ང་ལ་བཅས་བཅོས་མ་བྱེད་པར་རང་གར་ཞོག་ཅིག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་འགག་པ་མེད་པའི་ལམ། གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ། ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་བཞི་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་མ་མྱོང་ཞིང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་ལྟ་ན་ཆད་ལྟར་འགྲོ་སྟེ། སྐྱེ་མེད་ལ་རིག་པ་ཁོང་སྐྱལ་ཡོད་པ་ནི་འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་པ་དང་འདྲའོ། །འགག་པ་མེད་པའི་ལམ་ནི། བསལ་བའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་མེད་ན་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོམ་འགགས་པར་བྱས་པས་ལམ་མོ། །གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཆད་པས་ན་ཤེས་རབ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་ན། མར་མེ་བྱུང་ན་མུན་པ་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ། མི་མཐུན་པ་ཤུགས་ཀྱིས་ཆད་པས་ན་ཤེས་རབ་བོ། །ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆད་པར་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ། ཆོས་སྐུ་འབྱུང་དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི། ཐོབ་པ་
1-6-9b
མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་གསུངས་སོ། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གཉུག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ལ་ཟེར་ན། རྟེན་གང་ལ་ཡང་མ་བཅས་པ། གོ་གར་ཡང་མ་འགགས་པ། ཕྱོགས་གར་ཡང་མ་ལྷུང་བ། ཕུགས་གར་ཡང་མ་གཏད་པ། དཔེ་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པ། བརྗོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་པ་ཅིག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་དང་པོ་རྟེན་གང་ལ་ཡང་མི་བཅའ་བ་ནི། ཤེས་པ་ཅི་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བྱ་ཐི་ཀོ་ནི་བཞིན་ཡིན། གོ་གར་ཡང་མ་འགགས་པ་ནི། རེ་དོགས་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད་པའོ། །ཕྱོགས་གར་ཡང་མ་ལྷུང་བ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་མ་ལྷུང་བའོ། །ཕུགས་གར་ཡང་མ་གཏད་པ་ནི་འདོད་པ་མེད་པའོ། །དཔེ་གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནི། ངོས་བཟུང་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །བརྗོད་པ་གང་གིས་ཀྱང་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་པ་ནི། བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཡིན་གསུངས་སོ། །ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟར་འཚོལ་ཞེས་ན། དེ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་བ་ཡིན་གསུང་། འོ་ན་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞེས་ན། ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་མཆོག་ཡིན། དེ་ཡང་མ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་པར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུང་། དེ་མཐོང་ནས་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་སྒྲིབ་གཡོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བཞིན་བཞག །གཡོ་འགུལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རླབས་དང་བྲལ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལྟར་བཞག །གསལ་འགྲིབ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མར་མེ་བཞིན་བཞག །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ཏུ་མེད། འཁོར་བར་ལྷུང་གིས་དོགས་པ་མི་སྐྱེ། མཉམ་པ་ཉིད་འདོད་པའི་རེ་བ་མེད་པས། ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ།

从相的角度，三世诸佛也无法见到
从相的角度，三世诸佛也无法见到。其本性中没有可修的对象。因为没有这样的体验，所以没有丝毫可修之物。也不追求乐、明、无分别三者。我不追求乐，追求乐的念头是执着。我不追求明，追求明的念头是执着。我不追求无分别，追求无分别的念头是执着。我无法用比喻和语言描述，任何表述都无法触及，所以不要对我进行加工，就让我自然而然吧。
金刚道（达波）仁波切又说：无生的明觉、无灭的道路、无住的智慧、无得的果位，这四者很重要。其中，无生的明觉是指：确信一切法本来从未生起且无生，若仅仅视为无生则会落入断见，但无生中存在明觉，就像牛奶中含有酥油一样。
无灭的道路是指：若无所断除或体验，则无法成为道路；明觉的本性清晰无碍便成为道路。
无住的智慧是指：切断一切违缘便是智慧；违缘是指事物、相等，若证悟明觉的本性远离事物和相，就像灯亮时黑暗不存在一样，违缘自然消除，这就是智慧。
无得的果位是指：在违缘已断除的本性中，法身显现，从中生起二种色身，这就是无得的果位。
金刚道仁波切又说：所谓"自性"是什么意思？是指不依赖任何基础，不阻碍任何处所，不落入任何方向，不执着任何目标，无法用任何比喻描述，无法被任何言辞表达的一种状态。其中"不依赖任何基础"是指心识不依赖任何东西，就像飞鸟"提谷"一样；"不阻碍任何处所"是指无有希望恐惧、否定肯定；"不落入任何方向"是指不落入常断之边；"不执着任何目标"是指无有欲求；"无法用任何比喻描述"是指远离一切执着；"无法被任何言辞表达"是指超越一切言说。
金刚道仁波切又说：如何寻找心的本质？他说无法见到任何形状、颜色等。那么如何见到呢？什么都没见到，这本身就是最高的见地。《极深奥经》中也说："正是没有见到，这本身就是见到。"见到后如何安住？如无云的虚空般远离一切遮蔽而安住；如无波的大海般远离一切动摇而安住；如远离一切明暗变化的灯火般安住。若如此证悟，则无佛果可得，不必担心堕入轮回，无需追求平等性，因为没有期望，所以不用寻求。


 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན། འདོད་རྒྱུ་རེ་རྒྱུ་མེད། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་འཁོར་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་དོགས་པ་མེད་པ་ཡིན། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཚོལ་བ་མེད་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ན་གཞན་འདོད་རྒྱུ་མེད་པ་
1-6-10a
ཡིན། བླ་མ་མི་ལའི་གདམས་ངག་ཡིན། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པ་མི་ཡོང་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སོ་མ་རང་ཐད་ལྷུག་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་སོ་མ་ལ་གསུམ་དེ། རང་སེམས་ཁོང་གློད་པ་དང་། ངག་རླུང་མི་བཙིར་བར་བཞག་པ་དང་། ཤེས་པ་རྟེན་མི་བཅའ་བའོ། །རང་ཐད་ལ་ཡང་གསུམ་དེ། ཤེས་པ་རང་གར་བཏང་བ་དང་། འཕྲོས་པའི་ཡུལ་མཚན་མར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པའོ། །ལྷུག་པ་ལ་གསུམ་དེ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱ་བ་དང་། ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་བཞག་པའོ་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཡོད། འདི་ནས་བཟུང་ནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་ན་དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །གསུངས་སོ།། །།
༄། །གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད།
ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལྟ་ཐོག་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་དང་། བསྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཚོལ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་རྟེན་དགོས། དེ་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་སྒོ་ནས་རྩ་དང་རླུང་དང་། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས། རླུང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནད་ཀས། སྲོག་རྩོལ་དབུ་མར་ཚུད་ཙམ་ན། ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་དང་པོ་བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་འོང་། དེ་ནས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཡེར་གྱིས་འོང་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་སེམས། བསྒོམ་པ་ཡང་སེམས། སྤྱོད་པ་ཡང་སེམས། འབྲས་བུ་ཡང་སེམས་དེ་རང་ཡིན། དེའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཅི་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ལས་མ་འདས། འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ་བསྒོམ་ལ་བརྟེན་པ་འམ་ལྟ་བ་ཡིན།
1-6-10b
བསྒོམ་ཐོགས་ནས་ལྟ་བ་རྙེད་པའོ། །དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། ལྟ་ཐོགས་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་ནི། དབང་པོ་རབ་སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་ཟེར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དུས་ད་རེས་རང་ཡིན་གསུང་པས་ན་མོས་པ་བྱས། འདི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་། བླ་མ་དམ་པ་བྱིན་རླབས་ཅན་ལ་མོས་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་གོམ་པས་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན། བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་སྤྲད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འོད། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ་ཡིན་ཚུལ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལ་དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ། བཙན་དན་དང་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཅས་བཅོས་མ་སླད་པར་བཞག་པས། དང་པོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་རི་ངོས་ཟིན་པའོ།

 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན། འདོད་རྒྱུ་རེ་རྒྱུ་མེད། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་འཁོར་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་དོགས་པ་མེད་པ་ཡིན། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཚོལ་བ་མེད་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ན་གཞན་འདོད་རྒྱུ་མེད་པ་
1-6-10a
ཡིན། བླ་མ་མི་ལའི་གདམས་ངག་ཡིན། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པ་མི་ཡོང་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སོ་མ་རང་ཐད་ལྷུག་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་སོ་མ་ལ་གསུམ་དེ། རང་སེམས་ཁོང་གློད་པ་དང་། ངག་རླུང་མི་བཙིར་བར་བཞག་པ་དང་། ཤེས་པ་རྟེན་མི་བཅའ་བའོ། །རང་ཐད་ལ་ཡང་གསུམ་དེ། ཤེས་པ་རང་གར་བཏང་བ་དང་། འཕྲོས་པའི་ཡུལ་མཚན་མར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པའོ། །ལྷུག་པ་ལ་གསུམ་དེ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱ་བ་དང་། ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་བཞག་པའོ་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཡོད། འདི་ནས་བཟུང་ནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་ན་དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །གསུངས་སོ།། །།
༄། །གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད།
ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལྟ་ཐོག་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་དང་། བསྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཚོལ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་རྟེན་དགོས། དེ་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་སྒོ་ནས་རྩ་དང་རླུང་དང་། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས། རླུང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནད་ཀས། སྲོག་རྩོལ་དབུ་མར་ཚུད་ཙམ་ན། ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་དང་པོ་བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་འོང་། དེ་ནས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཡེར་གྱིས་འོང་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་སེམས། བསྒོམ་པ་ཡང་སེམས། སྤྱོད་པ་ཡང་སེམས། འབྲས་བུ་ཡང་སེམས་དེ་རང་ཡིན། དེའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཅི་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ལས་མ་འདས། འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ་བསྒོམ་ལ་བརྟེན་པ་འམ་ལྟ་བ་ཡིན།
1-6-10b
བསྒོམ་ཐོགས་ནས་ལྟ་བ་རྙེད་པའོ། །དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། ལྟ་ཐོགས་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་ནི། དབང་པོ་རབ་སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་ཟེར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དུས་ད་རེས་རང་ཡིན་གསུང་པས་ན་མོས་པ་བྱས། འདི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་། བླ་མ་དམ་པ་བྱིན་རླབས་ཅན་ལ་མོས་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་གོམ་པས་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན། བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་སྤྲད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འོད། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ་ཡིན་ཚུལ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལ་དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ། བཙན་དན་དང་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཅས་བཅོས་མ་སླད་པར་བཞག་པས། དང་པོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་རི་ངོས་ཟིན་པའོ།

 །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་པ་ནི། སེམས་ཉིད་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས་དེ་ལས་གཞན། འདོད་རྒྱུ་རེ་རྒྱུ་མེད། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་དང་འཁོར་བ་གཉིས་མེད་དུ་ཤེས་པས་དོགས་པ་མེད་པ་ཡིན། མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ཚོལ་བ་མེད་པ་ནི། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་ན་གཞན་འདོད་རྒྱུ་མེད་པ་
1-6-10a
ཡིན། བླ་མ་མི་ལའི་གདམས་ངག་ཡིན། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་དེ་ལས་ལྷག་པ་མི་ཡོང་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སོ་མ་རང་ཐད་ལྷུག་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་སོ་མ་ལ་གསུམ་དེ། རང་སེམས་ཁོང་གློད་པ་དང་། ངག་རླུང་མི་བཙིར་བར་བཞག་པ་དང་། ཤེས་པ་རྟེན་མི་བཅའ་བའོ། །རང་ཐད་ལ་ཡང་གསུམ་དེ། ཤེས་པ་རང་གར་བཏང་བ་དང་། འཕྲོས་པའི་ཡུལ་མཚན་མར་སྣང་བ་དེ་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པའོ། །ལྷུག་པ་ལ་གསུམ་དེ། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཁྱད་པར་མེད་པར་བྱ་བ་དང་། ཉམས་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པར་བཞག་པའོ་གསུང་ངོ་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བདེ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དུས་ཐམས་ཅད་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ན་འགྱུར་བ་མེད་པའོ། །རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ནི་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཡིན། དུས་ཐམས་ཅད་པ་ནི་དུས་འདི་ནས་བཟུང་ནས་ཡོད། འདི་ནས་བཟུང་ནས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་སྐྱེས་མི་འགག་པའི་ཕྱིར་ན་དུས་ཐམས་ཅད་པའོ། །གསུངས་སོ།། །།
༄། །གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད།
ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། གང་ཟག་རྣམས་ཆོས་རྣལ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ལྟ་ཐོག་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་དང་། བསྒོམ་ཐོག་ནས་ལྟ་བ་ཚོལ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་རྟེན་དགོས། དེ་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་སྒོ་ནས་རྩ་དང་རླུང་དང་། ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པས། རླུང་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་གནད་ཀས། སྲོག་རྩོལ་དབུ་མར་ཚུད་ཙམ་ན། ཤེས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ལ་དང་པོ་བདེ་བ་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ་ཙམ་འོང་། དེ་ནས་རིག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དེ། སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཡེར་གྱིས་འོང་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བ་ཡང་སེམས། བསྒོམ་པ་ཡང་སེམས། སྤྱོད་པ་ཡང་སེམས། འབྲས་བུ་ཡང་སེམས་དེ་རང་ཡིན། དེའི་དུས་སུ་སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞི་ཅི་བྱས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ལས་མ་འདས། འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ་བསྒོམ་ལ་བརྟེན་པ་འམ་ལྟ་བ་ཡིན།
1-6-10b
བསྒོམ་ཐོགས་ནས་ལྟ་བ་རྙེད་པའོ། །དེའི་དུས་སུ་ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། ལྟ་ཐོགས་ནས་བསྒོམ་ཚོལ་བ་ནི། དབང་པོ་རབ་སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་དུས་ལ་མ་བབ་ཟེར་བ་ཡང་ཡོད་དེ། དུས་ད་རེས་རང་ཡིན་གསུང་པས་ན་མོས་པ་བྱས། འདི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡང་། བླ་མ་དམ་པ་བྱིན་རླབས་ཅན་ལ་མོས་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས་དུས་རྟག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་བསྒོམ་པ་དང་གོམ་པས་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན། བསྒོམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དོན་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་མ་བཅོས་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་སྤྲད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འོད། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའམ་ཡིན་ཚུལ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ལ་དྲན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་དེ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུ། བཙན་དན་དང་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་བཅས་བཅོས་མ་སླད་པར་བཞག་པས། དང་པོ་སྐད་ཅིག་ཙམ་རི་ངོས་ཟིན་པའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
藏文直译
这是什么原因呢？对行为的结果没有期待，是因为如此了悟心性即是法身，除此之外，没有可欲求、可期待的。对轮回没有疑虑，是因为知道法身与轮回不二，所以没有疑虑。对平等性没有寻求，是因为领悟法身后就没有其他想要的东西。
这是米拉上师的教言。他说即使佛陀亲临，也不会有比这更殊胜的教导。
又，杰·达波仁波切说："索玛朗泰卢巴。"这可分为三部分：索玛有三个方面，即放松自心、不压制语气、不执着于意识。朗泰也有三个方面，即任自心自然、将呈现的对境相认知为法身、对此不散乱。卢巴有三个方面，即四种行为无差别、不离开体验、六识放松安住。
又，杰·达波仁波切说：所谓心性，是不变、不断、恒常的。不变是指不以色相形状而成立，故不变。不断是指觉性不间断。恒常是指不存在从此时有或从此时无的说法，因为无生无灭，所以是恒常的。
修持正法之人
又，尊贵的仁波切说：如果人们要修持正法，就从法的角度而言，应当从见地中寻求禅修，从禅修中寻求见地。为此，首先需依靠两种资粮。然后通过密咒的方便之门，修持脉、气、明点等，通过气与心不二的要诀，当生命力进入中脉时，自心的本性初始会显现为乐、明、无念的状态。之后，觉性的本体会清晰显现，不被任何过失所染。在那时，见即是心，修即是心，行即是心，果也是心。那时，无论行住坐卧四种姿势如何变换，都不离心性，这是不变的，依靠修行或见地。
这是从修行中找到见地。此时，需要了知见、修、行三者为一。从见地中寻求修行，是利根者已经修习过的境界。有人说时机尚未成熟，但仁波切说就是现在，所以应当生起信心。此生起的因也是通过对具加持的上师生起信心和恭敬，经常祈请而生起。
这有修持和熟悉两种方法。修持是指对大手印的意义不散乱、不造作地安住。在指认心性时，心性本俱即是法身，显相本俱即是法身之光。心性本俱是指心性的本体或实相；显相本俱是指在此基础上呈现的各种念头。这如同太阳与太阳光，或檀香与檀香气息。在心性的本体上不加修饰、不加污染地安住，最初一刹那就是认出自己的本面。


 དེའི་དུས་སུ་དེ་བྱུང་བ་ལ་དགའ་བར་མི་བྱ། མ་བྱུང་བ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ། དེ་ནས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ། དེ་ཡུན་ཇི་རིང་ལ་སོང་སྟེ། དེ་ནས་ཇི་ཞིག་ཙམ་ན་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྣང་བ་དང་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བ་དེ་རང་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྲོ་སྟེ། དེའི་དུས་སུ་གླང་ཆེན་གཞེངས་ཀྱང་མཉམ་པར་བཞག་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེ་བརྟག་པ་དང་པོ་ལས། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ནི་རབ་འབབ་དང་། །མར་མེའི་རྩེ་མོ་རབ་བཅིངས་ལྟར། །རྟག་ཏུ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་མཉམ་པར་བཞག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་སྒོམ་པའོ། །དེའི་དོན་ལ་མ་ཡེངས་པར་དུས་གསུམ་དུ་གོམས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ལྟ་ཐོག་གི་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཅིག་ཉམས་སུ་ལེན་ཙ་ན། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པ་དང་མ་ཆད་པ་མེད། འོ་སྐོལ་གྱིས་རྒྱུན་བཅད་པ་དང་མ་བཅད་པ་གཉིས་ཀ་མི་ནུས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་བཅད་པས་
1-6-11a
ཆོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་བཅད་པས་རྒྱུན་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན། ད་ལྟར་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ལྟ་སྤྱོད་བསྒོམ་གསུམ་ཡ་མ་བྲལ་བ་ཅིག་ལམ་དུ་འཁྱེར་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ནང་དུ་བལྟ་ཉུལ་བྱེད་པ་ཡིན་གསུང་།། །།ཡང་རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་སྐུའི་འོད་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་དེ་ཡིན། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་འོད་དེ་ནི། དེ་ལས་བྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཡིན། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའམ། བཙན་དན་དང་ཙན་དན་གྱི་དྲི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ། ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཆོས་གསུམ་ཡིན། དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། ལམ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བར་རྟོགས་པར་བྱ། སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ། སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་དོན་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་པར་ཤེས་པར་བྱ། གཉིས་མེད་སྨྲ་བར་མི་ནུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉམས་སུ་བླངས་བའི་ཆོས་གསུམ་ནི། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་དང་པོར་རྩོལ་སྒྲུབ་དང་བྲལ་བས་ལུས་སེམས་ཁོང་གློད་པ་དང་། བར་དུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་སེམས་མ་བཅོས་པར་སོ་མར་བཞག་པ་དང་། ཐ་མ་བྱུང་ཚོར་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འོ་དོད་གསུམ་ཡིན། གསུམ་ནི་སྙན་པའི་འོ་དོད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མ་རང་ལ་ཡོད་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས། བདེ་བའི་འོ་དོད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་བདེ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རང་སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་གཞན་ན་མེད། གྲགས་པའི་འོ་དོད་ནི་སྣང་གྲགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཡིན་ལོགས་ནས་མ་བྱུང་། ཁྱེད་དེ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་ན། དབྱིངས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཉིད་གདོད་མ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་འོད་གསལ་བ་ཡིན།
1-6-11b
ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་འཁོར་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།

藏文直译
在那时，对已经生起的不应欢喜，对未生起的不应视为过失。然后，心的本性超越一切分别念，这持续了多久呢？之后，在某个时刻，一切都变成了心性法身，从显现和执著中解脱，单独呈现。在那时，即使大象站起来也应保持平等安住。正如《喜金刚初品》中所说："如同河流急速流淌，如同灯焰被紧系，瑜伽士应当如是，日夜恒时平等安住。"这就是修行。对此义不散乱地在三时中熟悉。
这是从见地出发的修行。当实修这种义理时，智慧既不中断也非不中断。我们既不能中断它，也不能不中断它。智慧既非被切断而断，也非未切断而存在相续。在现在的阶段，需要将见、行、修三者不分离地带入道路。这也就是观察自己内心的方法。
又，杰·冈波巴说："心性本俱即法身，显相本俱即法身之光。"其中，心性本俱法身是指心的自性或本体。显相本俱法身之光是指从中产生的各种分别念的显现。这如同太阳与太阳光，或檀香与檀香气息。关于此，有三种应了悟的法和三种应实修的法。
应了悟的三种法是：了悟各种显现都是道路，了知显相本俱无有实质、所显现的种种超越任何实质，了知不二是不可言说的。
应实修的三种法是：对心性本俱，初始应离造作，放松身心；中间应无疑虑，不加修饰地自然安住心；最后应了知一切经验感受为无生。
又，杰·达波仁波切说："有三种呼唤。第一是美妙的呼唤，本俱智慧存在于众生相续中的本然，自己本具，不需他处寻求。第二是快乐的呼唤，断除一切痛苦的大乐法身就是自心，不在他处。第三是闻名的呼唤，一切显现听闻的法都是自心，不从外来。你们不必对此恐惧。"
又，杰·达波仁波切说："若问什么是法界与智慧？法界是指心性本来自性清净、光明的状态。智慧是指轮回涅槃一切法的特性。"


 །ཆོས་ཐམས་ཅད་འུབས་ཀྱིས་བསྡུས་ནས་རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་དགོས། སེམས་རྟོགས་ན་ཐམས་ཅད་དེར་འདུས། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་དེ་སངས་རྒྱས་སུ་ཤེས་དགོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་པས་སེམས་རྟོགས་ན་གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བྱ་བ་དེ་ཡིན། འོད་གསལ་བྱ་བ་རང་གི་སེམས་དེ་ཡིན། ཆོས་བསྒོམ་ན་རང་གི་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་ན། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མའམ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་བྱུང་ནས་སངས་རྒྱས་བྱ་བ་དེ་ཡིན། སེམས་བཅོས་ན་བློས་བྱས་ཡིན། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་གཞི་མེད་ཡིན་པས། དེས་མི་ལྟོ། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། ལྷ་སྐུ་འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུ་བསྒོམས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་འདི་གཉིས་རང་བཅག་རྒན་པོ་རྣམས་ལ་གལ་ཆེའོ་གསུང། སྤྱོད་ལམ་ཀྱི་དུས་སུ་ཤེས་པ་ལྷོད་ལ་མ་ཡེངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་མཁས་པ་བ་གླང་སྐྱོང་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལྷོད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ། རྣལ་འབྱོར་མ་ག་གངྒཱ་རའི་ཞལ་ནས། བུ་ཡུལ་ལ་མ་བལྟ་སེམས་ལ་མ་བལྟ་བར། །བྱ་བ་མ་བྱེད་ཞེ་འདོད་མ་བསྐྱེད་ཅིག །རེ་བ་མ་བྱེད་དོགས་པ་མ་འཆའ་བར། །སེམས་ནི་གར་དགའ་ཉིད་དུ་ཐོང་ལས་ཐོང་། །ཞེས་གསུང་པ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་རང་གི་སེམས་ལ་བལྟ་ན། སེམས་དེ་གློད་ལ་བཞག །སོ་མར་བཞག །རང་གར་བཞག །ལྷུག་པར་བཞག་གོ། དེ་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཞིག་གལ་ཆེའོ། །འབྲས་བུ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལ་ཡོད་དེ། རྗེ་ནཱ་རོ་པའི་ཞལ་ནས་བདག་ཉིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྗེ་ཏཻ་ལོ་པའི་ཞལ་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རིག་པ་འདི། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །ཏཻ་ལོ་ང་ཡིས་ཅི་ཡང་བསྟན་དུ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྣང་བ་དང་ཆོས་སྐུ་ཐ་དད་མེད་དེ། དཔེར་ན་བླ་རྩི་དང་དྲིའམ། བཙན་དན་དང་དྲི་འམ། ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་མམ། གསེར་དང་སེར་པོ་འམ། དུང་དང་དཀར་པོ་ཐ་དད་མེད་པ་བཞིན་དུ། སྣང་བ་དང་ཆོས་སྐུ་ཡང་ཐ་དད་མེད་པར་
1-6-12a
བྱ་གསུང་། དེས་ན་གྱད་གྱི་ནོར་བུ་རང་གི་ལྟོ་ན་ཡོད། དབུལ་པོའི་གཏེར་ནི་རང་གི་ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་རང་གི་སེམས་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གིས་སེམས་ལ་བལྟ་བ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་སེམས་སུ་རྟོགས་ན་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ཉམས་མྱོང་ཡིན། །དེའི་ངང་ལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ཉིད་གཞན་ལ་སྟོན་པ་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །ལྟ་བ་ལ་རྟེན་ནས་རྟོགས་པ་འཆར། བསྒོམས་པས་ཉམས་མྱོང་སྐྱོང་། འབྲས་བུ་ལས་གཞན་དོན་ཕྲིན་ལས་འབྱུང་ངོ་། །རེས་ངོ་བོ་ལ་ཅིག་ཆར་དུ་བསྒོམ། རེས་འགའ་བློས་བྱས་ཀྱིས་བཅོས་མ་ལ་བརྟེན་ནས་རེས་འཇོག་ཏུ་བྱའོ།

藏文直译
应将一切法汇聚起来观察自己的心。若了悟心，则一切归于此。还应了知自己的心即是佛。一切法汇于心，若了悟心，就是密咒中所说的大手印最胜成就。所谓光明，就是自己的心。修法时，若将自己的心安置于无造作中，在一刹那或第二刹那等生起证悟，这就是成佛。若造作心，就是意识所为。虽生起沉掉的分别念，但因无根基，所以不必在意。
米拉上师说："修持如彩虹般的本尊身相和修持菩提心这两者，对我们这些老人来说极为重要。"在行住坐卧时，需要保持轻松而不散乱的觉知，就像熟练的牧牛人那样，保持轻松而不散乱的觉知。
瑜伽女玛嘎甘嘎惹说："孩子，不要看外境，不要看心，不要造作，不要生起欲望，不要期待，不要怀疑，就这样随心所欲地放开吧！"
观察自心本性时，应将心放松而安置，自然安置，随性安置，松弛安置。其中，不间断很重要。
果也在自心中。正如杰·那若巴说："自己本来就是佛，但因分别念的力量而未见佛性。"
杰·帝洛巴说："此本俱觉性，即是真如智慧，帝洛我无可指示。"
杰·达波仁波切说："显相与法身无有差别，如同芳香树脂与其香气，或檀香与其香气，或水与冰，或黄金与黄色，或白螺与白色无有差别一样，显相与法身也应视为无差别。"
因此，如同壮士的宝珠在自己腹中，穷人的宝藏在自己家中那样，果位法身就在自己的心中。
观察自心，了悟诸法归于心即是证悟，对此熟习即是修持，体验其本性即是体验，在此境界中不间断即是行持，本性现前即是果位，将此示于他人即是事业。依见解而生起证悟，通过修行而护持体验，从果位生起利他事业。有时直接修持本性，有时依靠意识所造作的人为方便而间断修持。


 །ཅིག་འཆར་བས་ཆོས་སྐུ་ཐོབ། རེས་འཇོག་པས་ཟུང་འཇུག་སྐུ་ཐོབ། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་ཉན་ཐོས་སུ་འགྲོ། ལས་འབྲས་སྤངས་ན་ངན་སོང་ན་འགྲོ་བས། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས། རང་གི་སེམས་ལ་རིམས་ཀྱིས་པ་དང་། ཅིག་འཆར་དུ་བསྒོམ་པ་གལ་ཆེའོ་གསུང་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས་གསང་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་དོན་མཐུན་པ་ཡིན་གསུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྐད་དུ་བྱས་ན་སེམས་ཉིད་གཉུག་མ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། དབུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་འམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟེར་ཏེ། དེ་ཡང་གསང་སྔགས་ལ་མ་རྟེན་པར་སངས་རྒྱ་བའི་ཐབས་ཡོད་ཟེར་བ་འདི་ཤེས་དགོས་པ་ཡིན། དེ་ཡང་ཡ་ཀིའི་འོད་གསལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མན་ཆོད་ནས། མ་ཀིའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ཐུན་མོང་པའི་སྡོམ་པ་ཡན་ཆད་ནས་བཟུང་ནས། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་འབྲེལ་སྐོར་ཅིག་བྱེད་མ་ཤེས་ན་ལམ་མ་ཚང་བས་ཆོས་མ་གོ་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་ན་རྒྱུད་ཀྱིས་ཕྱུག་པ་ཡོད་ཀྱང་གདམས་ངག་ཁ་མ་ཚང་བ་ཡིན་པས་ལམ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གསང་སྔགས་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱིས་ཕྱུག་པ་དང་། གདམས་
1-6-12b
ངག་མ་ཚང་བ་མེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་གང་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་ན་ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། སྤྱོད་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་ནི་བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ལ་ལྟོས། །ལྟ་བ་རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་བཙལ་བ་ན། །གྱད་ཀྱི་ནོར་ཚོལ་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །བསྒོམ་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱིས་བྱིང་རྒོད་སྐྱོན་མ་གསལ། །བསྒོམ་པ་བྱིང་རྒོད་ཐོར་རྨུགས་སྐྱོན་གསལ་ན། །ཉིན་པར་མར་མེ་འདེགས་པ་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །སྤྱོད་པ་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱིས་བླང་དོར་རེས་མ་བྱེད། །སྤྱོད་པ་བླང་དོར་རེ་དོགས་རེས་བྱེད་ན། །སྦྲང་མ་རྒྱར་ཆུད་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །དམ་ཚིག་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱིས་ལྟ་བའི་གདེངས་ལ་ཞོག །ལུང་མེད་དམ་ཚིག་ལོགས་ནས་བཙལ་བ་ན། །ཆུ་མགོ་གྱེན་ལ་ལོག་པ་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་ལ་ལྟོས། །ཐོབ་མེད་འབྲས་བུ་གཞན་ནས་ཐོབ་འདོད་བཙལ་བ་ན། །སྦལ་པ་གནམ་ལ་འཆོང་པ་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །བླ་མ་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་ལ་དྲིས། །སེམས་ལས་གཞན་པའི་བླ་མ་ལོགས་སུ་བཙལ་བ་ན། །དེ་ཡིས་རང་སེམས་སྤངས་པ་འདྲའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །དེས་ན་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །རང་གི་སེམས་སུ་འདུས་ནས་གདའོ་ཨང་གེ་སྟོན་པ་བ། །ཞེས་གསུང་སོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དང་། བསྒོམ་པ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ངེས་པར་བློ་ལ་སྐྱེས་ནས། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་བསྒོམ་ན། དང་པོ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་ལ། དེ་ནས་འོད་གསལ་བསྒོམས་ན། དཔེར་ན་མི་གཅིག་གིས་ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་བོར་ནས། མི་གཞན་གྱི་མི་མཁས་པ་དང་། མཁས་པ་དང་། མི་ཆེན་པོ་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་ངུ་བྱེད་པ་ཅིག་གི་ལད་མོ་བཟློས་ན། ཁོ་རང་གི་རང་བཞིན་ཤོར་བ་དེས་མི་ཕན་ནོ། །ཁོའི་གཤིས་དེ་རང་བཞིན་
1-6-13a
རྣལ་མ་དེ་ཡིན་པ་ལ། ཐེ་ཚོམ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་འོད་གསལ་བྱ་བ་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གསལ་བར་མི་བྱེད། མི་གསལ་བར་མི་བྱེད། དགེ་བར་མི་བྱེད། མི་དགེ་བར་མི་བྱེད། རྟོགས་པར་མི་བྱེད། མི་རྟོགས་པར་མི་བྱེད། དྲན་རིག་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡང་མི་བྱེད་པ་ཡིན་པས། དེ་ལ་གཉུག་མ་ཞེས་བྱའོ།

藏文直译
直接证悟则获得法身，间断修持则获得双运身。远离悲心则走向声闻道，舍弃业果则堕入恶趣，因此，具有慈心、悲心和菩提心，对自己的心逐渐修习或直接证悟是很重要的。
又，杰·达波仁波切说："密咒与波罗蜜多二者内涵相符。"用密咒的说法称为本然心性，若依般若波罗蜜多则称为法界自性清净，或称为中观，或称为般若波罗蜜多。关于不依靠密咒而成佛的方法，这需要了解。从雅基(父续)的光明禅定以下，到玛基(母续)的共同皈依戒以上，如果不懂得这一切如何在一个人的相续中成为相互关联的一环，那么道路就不完整，就是不理解法。如果不了解这点，即使拥有丰富的续部，也因缺乏完整教言而道路不完整。因此，密咒既要有丰富的续部，也要有完整的教言，这很重要。
所有这些通过何者实修呢？就是见、修、行三者。关于见，米拉上师说：
"确知为见解时，请观自心；
若于心外寻见解，如壮士寻宝一般，听好了教授者！
确知为修行时，不起沉浮过失；
若修行显现沉掉散乱等过失，如白日举灯一般，听好了教授者！
确知为行持时，莫做取舍区分；
若行持做取舍希望恐惧区分，如蜜蜂落网一般，听好了教授者！
确知为誓言时，安于见解的确信中；
若离经据典另寻誓言，如水往上流一般，听好了教授者！
确知为果位时，请观自心；
若无所得却欲求他处所得果位，如蛙跳向天空一般，听好了教授者！
确知为上师时，请询问自心；
若于心外另寻上师，如舍弃自心一般，听好了教授者！
因此，显现有情，轮回涅槃一切，皆汇于自心中，听好了教授者！"
如此，确实在心中生起见、修、行三者后，修持本然觉性时，首先应修持慈、悲、菩提心，然后修持光明。就像一个人抛弃自己的本性，去模仿其他人的无知或博学、伟大或渺小，这样失去了自己的本性就没有益处。他的本质就是那个自然的本性，这毫无疑问。
同样，所谓光明就是自己的心，是心的不造作的自性。心的自性既不令明，也不令暗，不令善，也不令不善，不令领悟，也不令不领悟，不变成念念分明等任何状态，这就称为本然。
;


 །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བ་ཡིན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོག་མེད་ཡིན། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། འོ་ན་ལུང་མ་བསྟན་དུ་མི་འགྲོ་འམ་ཞེས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དགེ་མི་དགེ་གང་དུ་ཡང་མི་བྱེད་པ་ལུང་མ་བསྟན་རང་ཡིན་གསུང་། དེ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་ན་འོད་གསལ་ཡིན་ནོ། །མ་བཅོས་པ་ནི་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། དགེ་མི་དགེ་དང་གསལ་མི་གསལ་དུ་བྱེད་ན། བཅོས་མ་ཡིན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཐམས་ཅད་ནི་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་བྱ་བ་ཡིན། སེམས་ཉིད་གཉུག་མ་འདི་ཤེས་ན། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན། སྣང་བ་སེམས་སུ་ཤེས་ནས་སེམས་མ་བཅོས་པའི་ངང་དུ་གཞག་ནས། དེ་ལ་ཐ་སྙད་བཏགས་ན་གསལ་ལ་མ་ཡེངས་པས་ན། མར་མེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ། ངོས་བཟུང་མེད་པས་ན་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དག་ཅིང་དངས་པས་ན་མེ་ལོང་གཡའ་དག་པ་ལྟ་བུ། རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ན་ཆུ་བོ་ལྟ་བུ། དེ་ལྟར་སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས་ནས། སེམས་གཉུག་མ་དེ་རྟོགས་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་འཆར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྟོགས་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ཐེབས་པ་ཡིན། ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་འཇོག་པ་ཡིན། ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེས་ཐོབ། ས་དང་པོའི་དྲོད་རྟགས་མེད་སྙམ་ན་གསང་སྔགས་
1-6-13b
ལུགས་ཀྱིས། ཚེ་གཅིག་ལ་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས། ཚོགས་ལམ་ནས་ས་དང་པོ་མཐོང་བའི་བར་གྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་འུབས་བསྡུས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གྲོད་པ་ཁ་བསྡུས་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་གསུང་། རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། རྗེས་དཔག་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། བྱིན་རླབས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་། མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་དང་གསུམ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་རྗེས་དཔག་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་ནས། འགྲོས་ས་འདི་ལས་མེད་ཟེར་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བྱས་ནས་འཇོག་པ་ནི་རྗེས་དཔག་གོ། ལྷའི་སྐུ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩ་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་དང་། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་ལམ་མོ། །མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་བླ་མ་དམ་པ་ཅིག་གིས་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འོད་གསལ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་གདམས་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཅིག་བསྟན་པས། རང་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་ལྟ་སྤྱོད་བསྒོམ་གསུམ་ཡ་མ་བྲལ་བར། གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ནི་མངོན་སུམ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ལམ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ནི་གཉིས་ཏེ། རིམས་ཀྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཆར་བའོ། །ཅིག་ཆར་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་བག་ཆགས་སྲབ་པ། ཆོས་ཀྱིས་བག་ཆགས་མཐུག་པ་སྦྱངས་པ་ཅན་གྱིས་གང་ཟག་ལ་ཟེར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བ་ཡིན། ང་ནི་རིམས་ཀྱིས་པར་འདོད་པ་ཡིན་གསུང་། ཡང་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྣང་ཞིང་སྲིད་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་བའི་ཆོས་མེད་དེ། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གོ་ན་ལྟ་བ། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ནང་དུ་སེམས་ལ་ཤར་ན་རྟོགས་པ། རྟོགས་པའི་དོན་དེ་ལ་སེམས་རྩེ་ཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་དེ་བསྒོམ་པ། དེ་ལ་ཡེངས་པ་མེད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན་གསུང་།
1-6-14a
དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་དོན་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམ་པ་དང་། དོན་དངོས་པོར་བསྒོམ་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་བློ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། བློས་བྱས་ཡིན། དོན་དངོས་པོ་ནི་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འོད་གསལ་བ་རིག་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན། དེ་ཉིད་མ་བཅོས་གསལ་བའི་ངོ་བོ་དེ་དོན་དམ་པའོ།

藏文直译
心的自性是空性，心的自性是光明，心的自性是无分别，称为平常的知觉。若问：这是否成为无记呢？心的本性既不成为善也不成为不善，正是无记。了知本性为本性，这就是光明。未经造作，称为平常的知觉。若令其成为善或不善、明或不明，那就是造作。
波罗蜜多的离一多等一切宗义都是意识所造的空性。若了知这本然的心性，那么外在一切所取对境都会自解脱。了知显现为心后，将心安住于无造作的状态中，若用名称描述，因为明而不散乱，故称为如灯；因无所执取，故称为法性虚空；因清净明亮，故如无垢明镜；因无间断，故如河流。
如此了悟显现为心后，若了悟本然心性，则会显现如梦如幻等。若了悟这点，就在自相续中播下了无漏的种子，无漏戒的本质也安立于此。初地的功德也由此获得。若怀疑没有初地的征兆，按照密咒的传统，认为在一生中可完成所有功德，因此将资粮道至见初地之间的所有道路汇集起来，就像收缩口袋一样。
杰·达波仁波切说有三种道路：以比量为道，以加持为道，和以现量为道。以比量为道是指通过离一多等推理分析一切法，认为别无去处，而将一切安立为空性，这就是比量。依靠本尊身的生起次第，以及脉、气、明点和咒语诵念等，这是加持之道。以现量为道是指依靠尊贵上师对本俱心性法身光明的无误决定义教授，在自心生起决定的本俱知见，并使见、行、修三者不相分离，将本然觉性带入道路，这就是以现量为道。
进入三种道路的人有两种：渐修者和顿悟者。顿悟者是指烦恼等不良习气微薄、法的习气深厚、具有修习的人，这是极其困难的。我主张渐修者的方式。
又，达波仁波切说：显现所摄的一切法无有在心外的法。理解心无生即是见解，如此意义在内心生起即是证悟，于证悟义专一安住心即是修行，于此不散乱即是行持。
实修时有两种：以总义方式修和以实义方式修。首先，安住心于一切法皆空、无生、无有成立，这是意识所为。实义是指本俱心性光明觉性的本体即是法身，其无造作明性的本体即是胜义。
;


 །དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་དེ་རྟེན་དང་བྲལ་བ་ཕྱོགས་སུ་མ་ལྷུང་བ། དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པ་བརྗོད་པའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་ཐོག་དུ་མི་ཕེབས་པས། རྟོག་གེའི་ལྟ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། གང་གིས་ཀྱང་ནི་མི་ཤེས་ཏེ། བླ་མའི་བྱིན་རླབས་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཤེས་རབ་མིག་གིས་དེ་མཐོང་འགྱུར། །ཁྱེད་དང་མཐུན་ན་དེ་ཡང་དག །ང་ཡི་འདོད་པ་དེ་ཡིན་གསུང་། །ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྐྱེ་མེད་ལ་བཀག་པ་སྐྱེ་མེད་དང་། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་གཉིས་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་གྲུབ་མཐས་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། འགྲོས་ས་འདི་ལས་མེད་ཟེར་བའི་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་བཀག་པ་སྐྱེ་མེད་ཡིན། དེས་རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ལ་མ་ཁྱབ།གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལམ་བསྒོམས་པས། སྟོང་པ་ཉིད་རང་གྲོལ། རང་སངས་རྒྱས་སུ་ཤར་བ། རང་བཞིན་སྐྱེ་མེད་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་པ་སྐྱེ་མེད་ལ་ཁྱབ། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ། དེ་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱ། དེ་ལ་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བས་ཁྱབ་པས། ཉམས་མྱོང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡེངས་པ་མེད་པས་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་སྒྱུ་མར་མཐོང་བས་སྒྱུ་ལུས། སྒྱུ་མ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་ན་འོད་གསལ། དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་པས་ཟུང་འཇུག། བདེན་པ་དང་སྦྱར་བ་ཡིན་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སེམས་ཙམ་པས་རང་རིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་དེ། རང་རིག་ཡེ་ཤེས་རྟོག་གེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གསལ་བའི་རང་རིག་དོན་དམ་ཡོད་པར་འདོད། དབུ་མ་པ་ན་རེ། ཁྱེད་ཀྱི་ཨ་མ་
1-6-14b
གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངའི་ཆུང་མ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། ང་ནི་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ། མེད་པའི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ། གཉིས་ཀའི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་དང་ཡང་བྲལ། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བས་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་འདོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་རེ། ཁྱོད་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ན། སེམས་ཙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་གཞན་ཁེགས་སམ་མི་ཁེགས་ཟེར། དབུ་མ་པ་ན་རེ་ཁེགས་སོ། །ཁྱོད་རང་ཡང་ཁེགས་ཟེར། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་རེ། ཁྱོད་གང་ཡང་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། གྲུབ་མཐའ་གཞན་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླང་དུ་ཐལ། ང་ནི་གང་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཤེས་པ་འདས་པ་ནི་འགགས་པ་སྟེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །ད་ལྟ་བའི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བརྟག་དཀའ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པའོ། །དེ་བས་ན་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ན། ང་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའོ།

藏文直译
这样的本性离于所依，不偏于任何方向，无法以譬喻表示，也不能被言词所触及，非是论理见解的行境，无人能知。通过上师的加持与修行，以慧眼而见。若与你相契，则为如实，这是我的愿望。
又，杰·达波仁波切说：无生有遮除性无生和本性无生两种。对于人我和法我，通过宗派分析确立后，认为别无去处的空性，这是遮除性无生。这不能涵盖本性无生。通过修持拙火等方便道，空性自解脱、自显为佛，这是本性无生，它涵盖了遮除性无生。
这称为胜观，也称为专注的止，因为遍满无漏之乐，故称为体验；因不散乱，故称为行持。见显现如幻，故为幻身；知幻为空，故为光明；二者无别，故为双运。这与真谛相结合。
又，杰·达波仁波切说：唯识派主张自证为胜义，认为自证智慧超越论理行境，明显于佛心中的自证胜义是存在的。中观派则说：你的母亲就是我的妻子，你的胜义就是我的世俗。我离有边，也离无边，也离二边，也离非二边，因离四边，故不承认任何立场。
般若波罗蜜多说：如果你不承认任何宗义，那么唯识等其他宗义是否被否定？中观派说：已否定。那么你自己也被否定了吧？般若波罗蜜多说：虽然你什么都不承认，但因为否定了其他宗义，所以必然有所承认。我不缘取任何事物，过去的知觉已灭，不能作为譬喻，也不能作为因；未来的知觉未生，不能作为譬喻，也不能作为因；现在的刹那知觉难以考察，无相、未生、未灭。因此，由于不缘取色和受等，我不缘取任何事物。
;


 །གསང་སྔགས་པ་ན་རེ། ཁྱོད་ཐམས་ཅད་དང་ང་མཐུན། སེམས་ཙམ་པ་དང་ང་མཐུན་ཏེ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གསལ་བ་དང་མཐུན། ཁྱོད་བས་ང་ལྷག །ཁྱོད་རང་རིག་པ་དོན་དམ་དུ་འདོད་དེ། ང་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པར་འདོད་པ་ཡིན། དབུ་མ་དང་ང་མཐུན་ཏེ། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བ་ང་རང་ཡང་འདོད་པས་མཐུན། ཁྱོད་བས་ང་ལྷག །ཁྱོད་ཉམས་མྱོང་མི་འདོད་དེ། ཉམས་མྱོང་ཡོད་པས་ང་ལྷག །དབུ་མ་པ་ན་རེ་ཁྱོད་ཉམས་མྱོང་ཡོད་པས་མི་རུང་། ཉམས་མྱོང་རྟོགས་པ་ཡིན། རྟོག་པ་འཁོར་བ་ཡིན་ཟེར། གསང་སྔགས་པ་ན་རེ་ཁྱོད་རང་བསྒོམས་དང་། བསྒོམས་ན་ཉམས་མྱོང་མི་འབྱུང་མི་སྲིད། མ་བསྒོམས་ན་ཉམས་མྱོང་མེད། ཉམས་མྱོང་མེད་པས་སངས་མི་རྒྱ། ངའི་རིག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བློ་
1-6-15a
ལས་འདས་པའི་ཉམས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲ་མི་ནུས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ང་འཐུན། ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་ལ། གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པས་ང་དང་མཐུན། ཁྱོད་པས་ང་ལྷག །ཁྱོད་ཤེས་པ་འདས་པ་ནི་འགགས་ཏེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། མ་འོངས་པ་ནི་མི་སྐྱེས་པ་སྟེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། ད་ལྟའི་ཤེས་པ་བརྟག་དཀའ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཀ་ལྟར་ཁྱེར་བས། ཁྱོད་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད། ཁྱོད་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། རྗེས་དཔག་ལ་རྒྱས་འདེབས་མེད། སྒྲོ་འདོགས་རེ་རེ་གཅོད། ཕྱི་རོལ་ངོ་བོ་ལ་རྒྱས་འདེབས་ཡོད། ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་རྟོགས་དཔྱོད་མི་གཏོང་། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་དང་པོ་སྐྱེ་མ་མྱོང་། ཐ་མ་འགག་མི་སྲིད། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ངའི་ཉམས་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་དཔྱད་པར་མི་ནུས། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་ཡོད་པས་ང་ལྷག །གསང་སྔགས་རང་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སོ། །ཐབས་ནི་གཏུམ་མོ་སྟེ་གཏུམ་མོའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཐུགས་སུ་ཚུད་ནས། རྟགས་ལྔ་དང་ཕན་ཡོན་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ནི་བཟུང་འཛིན་གཉིས་ནི་རླུང་ལས་རྒྱུ་སྟེ། རླུང་དྷཱུ་ཏིར་ཚུད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ངང་གིས་འགག །དེ་བཞིན་དུ་ཡི་དགས་ཀྱང་རླུང་གཉིས་ལས་འཇུག་སྟེ། རླུང་དྷཱུ་ཏིར་ཚུད་ན་ཡི་དགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས། དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ནད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཤེས་རབ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་ལ་འགག་པ་མེད་པའི་ལམ་གནས་པའི་ཤེས་རབ། ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཕུལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་། སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་བྱས་ན་ཆད་པར་འགྲོ་སྟེ། རིག་པ་ཁོང་རྒྱལ་དུ་གནས་པ་ནི། འོ་མ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་དང་འདྲའོ། །འགག་པ་མེད་པའི་ལམ་ནི་
1-6-15b
གསལ་བ་འམ། ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་གསལ་ལ་གོམ་འགགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་གོམ་པར་བྱས་པས་ན་ལམ་མོ། །གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་གསལ་ན་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་ཏེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་ན་མར་མེ་བྱུང་ནས་མུན་པ་འབྲོས་པ་བཞིན་དུ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་ཤུགས་ཀྱིས་ཆད་པས་ན་ཤེས་རབ་བོ།

藏文直译
密咒派说：我与所有宗派相契合。我与唯识派相契合，认同超越论理行境的自证智慧，明显于佛心中的自证。但我胜过你们，你们承认自证为胜义，而我承认觉性为无生。我与中观派相契合，我也承认离四边，所以相符。但我胜过你们，你们不承认体验，而因有体验，我更胜一筹。
中观派说：你有体验所以不合理，体验是觉知，觉知是轮回。
密咒派回答：你自己修吧！修持时不可能不生起体验。不修则无体验，无体验则不能成佛。我的无生觉性、超越意识的体验，你无法言说。我与般若波罗蜜多相契合，外在所取境是心的幻变，本无根基，不缘取任何事物，所以与你相符。但我胜过你，你说过去知觉已灭，不能作譬喻，不能作因；未来知觉未生，不能作譬喻，不能作因；现在知觉难以考察，你就这样带着那刹那，所以你有无终点的过失。你以共相为境，比量无法印证，只能一一断除增益，对外境本质有增益，不对外所取境进行观察思维，内能取心从未生起，最终不可能灭，无生无灭的本性是我的体验，三世诸佛也无法考察。因有如此体验，所以我更胜一筹。
密咒本身有二：方便与智慧。方便是拙火，拙火的功德是心领悟后，生起五种征相和八种利益。烦恼即二取执着是从气生起，气入中脉后，烦恼自然止息。同样，饿鬼也从二气而入，气入中脉后，饿鬼就无法危害。同样，也不会受元素疾病的危害。这等功德不可思议。
智慧是对无生觉性的无灭道的安住智慧，无所得的果位奉献。无生觉性是指一切法本来未生且无生，已确定。若只执于无生，则堕入断见。觉性内在明现，如乳中遍布黄油。无灭之道是指若无明晰或可体验之物，则不能成为道路。觉性本体明晰而行境断灭，对此熟悉，故为道路。无住之智慧是指若一切违品清晰，则称为智慧。违品是指执着事物和相等，若了悟觉性本体，如灯生起而黑暗逃遁，违品自然断除，故为智慧。


 །ཐོགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆད་པའི་ངོ་བོ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་འབྱུང་བ་ནི་ཐོས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །
༄། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དོན།
ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཆོས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་དོན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་མཐའ་དག་གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ་ཚིག་བཞི་པ་ཅིག་གི་ནང་དུ་འདུས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་ཚེ་འདི་ལ་ལོང་མེད་མྱུར་དུ་འཆི་བས། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། ཚེ་འདི་ཆུའི་ཆུ་བུར་རམ་རྩྭའི་ཟིལ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། མི་རྟག་པས་ལོང་མེད། འཆི་བའི་རྐྱེན་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད། ཕྱིའི་འབྱུང་བ་བཞི་འཁྲུགས་པས་ཀྱང་འཆི་བའི་རྐྱེན་བྱེད། ནང་གི་རླུང་མཁྲིས་བད་ཀན་འདུས་པ་བཞི་མ་སྙོམས་པས་ཀྱང་འཆི་བའི་རྐྱེན་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་གསོ་བར་བྱེད་པ་ཁ་ཟས་ཡིན་ཏེ། མ་ཞུ་བ་དང་། བཟའ་མ་ལེགས་པས་རྣངས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འཆི། འཆི་རྐྱེན་ཅིག་དང་ཕྲད་པའི་དུས་འགྲོ་དགོས་པ་དེ་ཙ་ན། ཚེ་འདིའི་སྙན་གྲགས་སྟོངས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱིས་གང་ཡང་མི་སྟོངས་པས་དེ་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་ཆས་ཙམ་ན། བདག་གི་ཕྱིར་འབྲང་བ་ལས་དགེ་སྡིག་གཉིས་ཡིན་པས། མི་དགེ་བ་ལས་ངན་སོང་གི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་། དགེ་བ་ལས་ཐར་པ་དང་མཐོ་རིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་། དེ་བས་ན་ཚེ་འདི་ལ་
1-6-16a
མ་ཆགས་པར་བྱས་ནས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་མིག་གི་འབྲས་བུ་བཞིན་འཛེམ་དགོས། དེ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་བློ་ཡིན། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གར་སྐྱེས་ཀྱང་བདེ་སྐྱིད་མེད། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། འཁོར་བ་འདི་མེ་རའམ་མེ་དོང་ངམ། བཙོན་དོང་གི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱིད་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སླབ་པ། ལམ་བདེན་པ་བཞི། འབྲས་བུ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་འདི། སྐྱེས་བུ་འབྲིང་གི་ཆོས་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ཅིག་དགོས། ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་བདག་གི་མ་ཡིན་པས། མ་བྱས་པའི་ཚེ་ན་བྱམས་པའི་མིག་གིས་བལྟས། བརྩེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སྐྱངས། ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འདོད་པའི་བློ་རྒྱུན་མ་བཅད་པས། ཤིན་ཏུ་དྲིན་ཆེ། དྲིན་ལ་ལན་གྱིས་ལྡོན་དགོས་པས། མ་རྣམས་བདེ་བ་ལ་འགོད་པར་བྱ་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འགོད་པར་བྱ་སྙམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྱི། དུས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་ལ་བུ་གཅིག་པའི་མ་བཞིན་དུ་བློས་འཛིན་པ་ནི། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་ལམ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་གསུང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཤེས་པས། གང་ལའང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་ཅིག་དགོས་པས། འདིས་ལྟར་སྣང་ཞིང་གྲགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན་པས། སེམས་འདི་དང་པོ་གང་ནས་ཀྱང་མ་སྐྱེས། བར་དུ་གང་དུ་ཡང་མི་གནས། ཐ་མ་གར་ཡང་མི་འགག །དངོས་པོ་འམ་ངོས་བཟུང་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ནམ་མཁའ་
1-6-16b
རྣམ་པར་དག་པའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུར་ཤེས་དགོས། ཆོས་དེ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ལ་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་གུས་པས་མཆོད་པ་བྱེད་ཅིང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་ཅིག་དགོས་གསུང་། ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྙིང་རྗེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་།

藏文直译
无障碍之果，即违品断除的本体法身，由此生起二色身，是无阻碍之果。
佛说三藏之义
又，杰·达波仁波切说：佛所说的三藏之义，佛所教授的一切次第，当一个人实修时，可归纳为四句话。由于此生无暇迅速死亡，应对世间一切无有贪著。此生如水泡或草露，无常无暇。没有什么不成为死亡之因。外在四大紊乱也成为死亡之因，内在风、胆、痰、四大不调也成为死亡之因。同样，维持身体的是食物，但不消化、食用不当导致溃烂等也会致死。当遇到死缘必须离去时，此生的名声、三界等八法无一能解脱，抛弃这一切而离去时，随我而来的只有善恶二者，从不善生起恶趣苦，从善生起解脱、善趣以及无上菩提。因此，不贪著此生，对业因果应如眼珠般谨慎，这是下士之心。
无论转生六道任何处，都无安乐，只是巨大的苦蕴，因此应对整个轮回不起贪著。应了知轮回如火坑、火洞或监狱，本性为苦，无有快乐，依靠三宝作为解脱方法，以戒律为基础，以四谛为道路，获得无余涅槃之果，这是中士法，极为重要。
大乘一切法的根本是悲心，因此任何时候都不应在心中舍弃众生。与虚空边际等同的这些众生都曾是我的母亲。当他们做母亲时，以慈爱眼看护，以关怀心养育，不断希望他们得到利益和安乐，非常恩重。应当报答恩情，想要安置诸母于乐的慈心，希望他们远离苦的悲心，以及希望将他们安置于无上菩提的菩提心，应当常时如同独子之母那样在心中持守众生，这是上士之道，极为重要。
了知一切法无生且不生，对任何事物不执著为实有或相，因为如此显现与闻知的一切法都是自心，此心初始从何处也不生，中间不住于任何处，最终不灭于任何处，远离一切实体或所执，应了知如同虚空清净之中。要在相续中生起这些法，需要以信心和恭敬供养上师和三宝，不间断祈请。
又，杰·达波仁波切说：悲心有三种。悲心三种是：缘众生的悲心；
;


 སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ནི། སེམས་ཅན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མ་བཟོད་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ནི། ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་པས། གཟུང་འཛིན་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་སྐུར་ཐིམ་པའོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པའོ། །རང་ལ་འཆར་བའི་དུས། ལས་དང་པོའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཆོད་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པར་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྙིང་རྗེ་སྙམ་པ་ནི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པས། མི་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ། དམིགས་པ་མེད་པའོ། །སྔོན་ལ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ལ། དེའི་འཕྲོ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས། སྙིང་རྗེ་ཕྱིར་མ་ལུས་སམ་ཞེས་ན་མ་ལུས་ཏེ། སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡང་རིག་པ་ཡིན་པ་ལ། སྟོང་མཁན་ཡང་རིག་པ་ཡིན་པས། ཐ་དད་མེད་དོ།

藏文直译
缘众生的悲心，缘法的悲心，无缘的悲心。其中，缘众生的悲心是：凡夫众生因不忍见众生苦，为了他们而希望自己获得佛果，这是缘众生的悲心。缘法的悲心是：初地以上的菩萨了悟能取所取无二。无缘的悲心是：完全圆满成佛后融入法身。这是总的方面。
在自身生起时，初业阶段为了众生而修持慈悲，这是缘众生的悲心。然后，确定正世俗仅如幻后，思维"一切法本是如此，却因为未能如此了悟而执着为实有和相，真是可悲"，这是缘法的悲心。然后，为了众生而希望获得佛果，在安住于无住三昧时，即是无缘悲心。
若问：先修悲心，随后修空性，悲心是否会消失？不会消失。因为悲心和菩提心也是觉性，而空性观察者也是觉性，所以二者无有差别。


 །དང་པོ་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ཕྱི་ནས་སྟོང་པ་བསྒོམས་ན། སྙིང་རྗེ་སྟོང་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན། དང་པོ་སྟོང་པ་བསྒོམ་ཕྱི་ནས་སྙིང་རྗེ་བསྒོམས་ན།
1-6-17a
སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པས། དེ་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་ཡིན་གསུང་།། །།
༄། །འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡུན་རིང་པོ་མི་བསྡོད།
ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡུན་རིང་པོ་མི་བསྡོད། རང་གཞན་ཐམས་ཅད་འཆི་བར་ངེས་པ་ཡིན། ཉི་མ་དགོངས་ཁའི་གྲིབ་སོ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པས་བདས་ནས། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་དགོས་པས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་གཏད་མེད། འཆི་བའི་དུས་ལ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ། ལ་ལ་རྒས་དང་ལ་ལ་གཞོན། །ལ་ལ་དར་ལ་བབ་ནས་འཆི། །དེ་ནི་ཁ་ཅིག་གོས་ཙམ་ན། །ཁ་ཅིག་མངལ་དུ་འཆི་བར་འགྱུར་གསུང་། །ཡང་འཆི་བའི་ཚེ་གནས་ལ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ། གནས་འདིར་འཆི་འདིར་མི་འཆི་བྱ་བ་མེད། རྐྱེན་ལ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ། རྐྱེན་འདིས་འཆི་འདིས་མི་འཆི་བྱ་བ་མེད། ཤི་ནས་ཀྱང་རང་གིས་ལས་དགེ་སྡིག་གང་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་། དེ་ཡང་དགེ་བ་ལས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པ། སྡིག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང་ངན་སོང་གསུམ་འབྱུང་བར་ངེས་པ་ཡིན་པས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་མི་བསད། ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་ལས།འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེ་ལས་ཐར་པའི་གཉེན་པོ་དྲག་ཏུ་སྐྱེད་དགོས། དེ་ཡང་རང་ཉིད་ཅིག་པུ་ཞི་བདེ་ཐར་པ་འདོད་ན་ཐེག་དམན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཆོས་སུ་འགྲོ་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་མ་མ་བྱས་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པས། མ་ཡི་དྲིན་དྲན་པར་བྱས་ལ། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་རྒྱུན་དུ་བསྒོམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བའི་སྨོན་ལམ་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་ལ་བློ་སྦྱོངས། སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དོན་གཅིག་ཡིན་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ནས་འོང་བ་ཡིན། དེ་ལ་གོམས་ནས་བལྟོས་པ་མེད་པར་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང་། བརྩེ་བའི་སེམས་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་། བྱམས་དང་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་
1-6-17b
ཀྱི་སེམས། ཐབས་ཤེས་རབ་གཉིས་ལས་ཐབས། བདེན་པ་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཞི་གནས་ཡིན་གསུང་། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་རང་རྒྱུད་འབྱོངས་ཤིང་སྒྲིབ་པ་ཤུགས་ཀྱིས་འདག །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར། ཤུགས་ཀྱིས་གོ་ནས་འོང་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་ནས། ཚེ་འདིའི་བདེ་སྐྱིད་ལ་སོགས་པའི་འདོད་པ་དང་། ནོར་རྫས་དང་ཉེ་དུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པ་སྤངས་ནས་འོང་བ་ཡིན། ཚེ་འདི་ལ་མ་ཞེན་ན་འཇིག་རྟེན་བློས་ཐོངས། འཇིག་རྟེན་བློས་ཐོངས་ན་ཆོས་མིན་པ་གཞན་བྱ་རྒྱུ་མེད་པ་ཅིག་འོང་བ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་འདི་ལ་བློ་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་གསུང་།།
༄། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན།
ཡང་རྗེ་དགས་པོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་ནི་སྤངས། དགེ་བ་མ་ལུས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཕུན་གསུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་པས། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ། དེ་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ། དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གསུང་ཐོས་ནས། ཚེ་འདིའི་བྱ་བ་བཏང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་རྒྱབ་ཏུ་བོར། ནོར་རྫས་དང་གཉེན་མདུན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆགས་ཞེན་སྤངས། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱས། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་འཛིན་པ་བོར་ལ།དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་གཞག །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས་སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འདི། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་བག་ཆགས་གཟུགས་རྙན་ཙམ་དུ་འཆར།།

藏文直译
先修悲心后修空性，则悲心具有空性的本质；先修空性后修悲心，则空性具有悲心的本质，因此二者无有差别。
不会在此世间长久停留
又，杰·达波仁波切说：不会在此世间长久停留，自他一切必定会死亡。如同傍晚的阴影，无常追逐着我们，必须前往来世，因此不能寄望于今生。死亡的时间也无定准：有人老死，有人少死，有人壮年而死，有人刚出生即死，有人则死于母胎。
死亡的地点也无定准，无法说"此处将死，此处不死"。死亡的条件也无定准，无法说"此因将死，此因不死"。死后，自己所造善恶业的果报必定现前。从善行生起善趣和解脱，从恶行生起痛苦和三恶趣，这是确定的，因此不应轻视业因果。
随顺三毒而造的业是轮回痛苦之因，因此应当强烈生起对治。若只求自己一人得到寂静安乐解脱，就会堕入小乘声闻的法门。一切众生从无始轮回以来无一未曾做过我的母亲，应当忆念母亲的恩德，常修慈悲，恒常修持以菩提心度化一切众生的发愿，训练心于慈悲。空性和悲心是一体的，了悟无生的意义后便会现前。熟悉这点后，无所依恋地自然以强大的悲心利益他人。
修持慈、悲、菩提心，在二种菩提心中属于世俗菩提心；在方便和智慧两者中属于方便；在二谛中属于世俗谛；在止观二者中属于止。
如此实修后，自相续调伏，障碍自然清净。一切法如幻如梦如影像，自然领悟。如此实修后，对今生的安乐等欲望、财物和亲友等的执着都会舍弃。若不贪执此生，就会放下世间；若放下世间，就会除了修法外别无所求，因此厌离此世间极为重要。
一切法从因缘和合而生
又，杰·达波仁波切说：一切法从因缘和合而生。这也包括断除一切不善，实修一切善法，这是圆满的因缘，因此在未获得无上菩提之前，应当不离此道。为了如此实修，听闻具相教言后，应舍弃今生事务，抛弃八世间法，断除对财物和亲友的贪执，了知轮回是痛苦的本性，放弃对事物和相的执着，安住于无生之义。
如此实修后，本俱的心性，无生的法身，明而无碍，将获得体验。各种显现的特征将如习气的影像般显现。
;


 སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་བག་ཆགས་གཟུགས་རྙན་ཙམ་དུ་འཆར།། ལྟ་བ་འོད་གསལ་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པས། དྲན་མེད་ཀྱི་ལྟ་བར་མ་སོང་། བསྒོམ་པ་ཞེན་མེད་བདེ་སྟོང་དུ་འཆར་བས། བསྒོམ་པ་རྟོག་མེད་ལྟེངས་པོར་མ་སོང་། སྤྱོད་པ་ཡེངས་མེད་ཕྱོགས་བྲལ་དུ་གྱུར་པས། རྟག་
1-6-18a
ཆད་ཡུལ་དང་བྲལ། འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་ལ་ཤར་བས་འབྲས་བུ་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་པ་ཡིན། ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་དང་། ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་བསྒོམ་པ་དང་། གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། ལྟ་བསྒོམ་སྤྱོད་པ་རྣལ་མ་མ་ཡིན། རང་སེམས་རྟོགས་ན་དེ་ལས་གཞན་མེད། བསྒོམ་རྒྱུ་མེད་པར་གོ་བས་ངེས་ཤེས་སྐྱེས། སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པས་ལྟ་བ། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་རྩེ་ཅིག་པ་བསྒོམ་པ། དེ་ལས་ཡེངས་པ་མེད་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། རང་སེམས་རྟོགས་པ་ཅིག་པུས་ཆོག །སེམས་དང་རྟོགས་པ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། ཆུ་དང་རླབས་ལྟ་བུར་གནས། གཉིས་མེད་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་རྟོགས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་ཀྱང་། སྡུག་བསྔལ་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་སྐྱེ། འགྲོ་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་ན། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་ལ་ཉེ་བ་ཡིན། སྐྱེ་མེད་རྣལ་མར་རྟོགས་ན། ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་ཡིན་གསུང་། འགྲོ་བའི་མགོན་པོ་དཔལ་ལྡན་སྒམ་པོ་པས། དགེ་འདུན་ཚོགས་པ་ལ་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་ལ། ཉེ་གནས་ཤོ་བསྒོམ་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་བྲིས་མཛད་པ། བདག་གིས་ཕྱོགས་ཅིག་ཏུ་སྒྲིགས་པ་ཡིན། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་གང་ཡིན་དེས། །བདག་སོགས་འགྲོ་ལྔའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རང་འབྱུང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་ཤོག །ཆོས་རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་ཚོགས་ཆོས་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་རྫོགས་སོ།། །།ཆོས་ཐུན་སུམ་ཅུ་པའོ།

藏文直译
各种显现的特征将如习气的影像般显现。通过了悟见解为光明双运，不堕入无念的见解；修行显现为无执着的乐空，不堕入无分别的僵硬状态；行为成为无散乱离边，远离常断之境；果位为超越心识的法性在自身显现，无需在他处寻求果位。
偏于一方的见解、未离执着的修行、二取的行为，这些不是真正的见修行。若了悟自心，别无他物。了解无所修而生起定解，了悟离生灭即是见解，专一安住于无生之义即是修行，不离此即是行为。只要了悟自心就足够。心与证悟无有差别，如水与波浪般。若确定了悟不二之义，虽无众生之想，却自然对苦难者生起悲心。若见众生如幻，则接近圆满二种资粮。若真实了悟无生，则圆满二种资粮。
此乃众生怙主具德岗波巴对僧众所宣说之正法，由侍者修悟菩提智慧作笔记，由我编排汇集。以此所生任何功德，愿我等五道众生，了悟本俱心性法身，自生大手印。
《法王岗波巴的集会法——圆满功德》竟。这是三十课法。
;


 །ཤུ་བྷཾ།། །།ཆ་པ་དཔོན་ལྷས་བྲིས།། །།


藏文直译
吉祥！由恰巴颇拉所书。
;


